อนนี้ได้แค่ปากดีไปก่อนแล้วกัน น่าสงสารจริง ๆ ฉันจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย อย่าคิดมาเล่นบทหญิงบริสุทธิ์ผู้สูงส่งอะไรนั่นกับฉันอีก”
สามปีที่ผ่านมาภายใต้การควบคุมของเขา เธอถูกเขาใช้งานและดูถูกมาตลอด
แค่ครั้งเดียวที่เขาพาเธอมาส่งโรงพยาบาล ก็เริ่มจะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียแล้ว
“ถ้าคุณอยากตายนัก ฉันก็ไม่ห้ามหรอก ยังไงก็มีแค่สองทางเลือกตายหรือไม่ก็ขายตัว คุณเลือกเอาเองแล้วกัน”
จ้าวเฉิงหยวนยิ้มพลางทำท่าบีบคอหนิงหนิง เป็นการข่มขู่
โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้น เขาล้วงมันออกมาดูหน้าจอสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที ก่อนจะยิ้มกว้างรับสาย
“ท่านประธานฟาน ผมจ้าวเฉิงหยวนครับ…”
“เธอว่านอนสอนง่ายดี พอออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ผมจะรีบส่งให้ทันทีเลยครับ จะให้ไปตอนนี้เหรอครับ? ได้ครับ ได้ครับ ผมจะไปดื่มด้วย…”
หลังวางสายเขาออกจากห้องผู้ป่วยและปิดประตูดังปัง
พยาบาลที่กำลังตรวจเช็คห้องข้าง ๆ สะดุ้งตกใจ โผล่หน้าออกมาถาม “นี่มันโรงพยาบาลนะคะ คุณทำอะไรของคุณ?”
จ้าวเฉิงหยวนมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจ
พยาบาลกลอกตาพลางบ่น “คนอะไรเนี่ย ไร้มารยาทจริง ๆ”
จ้าวเฉิงหยวนขับรถออกมาจากลานจอดรถ พอมาถึงสัญญาณไฟจราจรแรก ก็เจอไฟแดงพอดี
เขาสบถออกมาคำหนึ่ง พร้อมทุบพวงมาลัยรถ
แต่ไม่คาดคิดว่า พอเขาทุบพวงมาลัยรถกลับเคลื่อนที่
จ้าวเฉิงหยวนรีบเหยียบเบรก แต่รถกลับไม่ทำตามคำสั่งของเขาเลย
เขาเหยียบคันเร่ง รถพุ่งทะยานออกไปอย
