วงจุ้ยและทีมงานที่จะมาย้ายสุสาน ผมก็จัดเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว ตอนนี้รถกำลังจอดรออยู่ข้างนอกครับ”
“…”
“ซู่เป่าบอกว่าวันนี้เป็นวันดี เหมาะสำหรับการย้ายสุสานที่สุดครับ” คุณลุงใหญ่ยังพูดเสริมอีกประโยค
คราวนี้ท่านผู้เฒ่าถึงกับพูดไม่ออก การย้ายสุสานในวันเทศกาลนี้อาจฟังดูเหลือเชื่อ ทว่าหากหลานสาวตัวน้อยเป็นคนเอ่ย ทุกอย่างย่อมต้องมีเหตุผลรองรับแน่นอน
“เออ ๆ รู้แล้ว ไปจัดการให้เรียบร้อยก็พอ” เขาโบกมือตัดบท
ซูอิงเอ๋อร์มองดูสุสานพลางถอนใจเฮือกใหญ่ “โถ… ช่างน่าสงสารฉันเสียจริง เพิ่งจะลงแรงถอนหญ้าไปทีละต้นจนเกลี้ยง ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้สักนิดนะ!”
“เอาเถอะ… คราวนี้เห็นทีต้องขุดสุสานกันจริงจังเสียแล้ว”
‘การต้องมาขุดสุสานบรรพบุรุษในโลกวิญญาณเนี่ยนะ… อืม…’
เขารีบหยิบน้ำขึ้นมาจิบหนึ่งอึก ก่อนเทลงบนฝ่ามือเล็กน้อยแล้วถูเข้าด้วยกันก่อนพึมพำเสียงแผ่ว “บรรพบุรุษอย่าเพิ่งโกรธเคืองหลานเลยนะครับ รบกวนท่านช่วยหลบทางหน่อย ระวังหลานขุดไปโดนเท้าท่านเข้าล่ะ”
บนยอดสุสานแห่งนั้น มีดวงวิญญาณของบรรพบุรุษสถิตอยู่จริง ๆ!
ท่านกำลังนั่งยอง ๆ ดูความวุ่นวายเบื้องล่างด้วยความเพลิดเพลิน กลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าลูกหลานกำลังจะมาขุดหลุมศพของตัวเองเสียอย่างนั้น!
“ซู่เป่า มาไหว้คุณทวดเร็ว เดี๋ยวเราจะย้ายบ้านให้ท่านแล้ว” ซูอีเฉินตะโกนเรียกมาแต่ไกล
“คุณทวดจ๋า! ซู่เป่ามาหาแล้วค่า!” ซู่เป่าวิ่งร่ามาด้วยความเร็ว
“เอ๊ะ? นี่คือเจ
