ม่มีให้คลุม แต่กลับเอาตะกร้าไม้ไผ่มาครอบหัวหลานเนี่ยนะ?!’
‘อากาศตอนกลางคืนน้ำค้างแรงขนาดนี้ ถ้าเป็นหวัดเป็นไข้ขึ้นมาจะทำอย่างไร’
‘แล้วถ้าหลานนอนดิ้นจนพลัดตกช่องว่างของราวบันไดลงไปจะว่าอย่างไร!’
‘พวกเด็ก ๆ ไม่รู้ความ แล้วพวกผู้ใหญ่ก็ไม่รู้เรื่องด้วยหรือไง!’
เพลิงโทสะทำให้ร่างกายของหญิงชราที่เคยอ่อนแอพลันกระฉับกระเฉงขึ้นมา เมื่อนายเฒ่าซูตามมาถึง เขาก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นภรรยาวัยชราของตนปีนป่ายบันไดด้วยความคล่องแคล่วปราดเปรียวราวกับลิงแก่
หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว… เธอพุ่งทะยานขึ้นไปบนหลังคาห้องกระจกรวดเร็วเกินพรรณนา
‘นี่… นี่คือหญิงชราที่เป็นอัมพาตมาหลายปี
และเพิ่งจะกลับมาเดินได้ไม่นานที่เป็นภรรยาของเขาจริง ๆ หรือนี่?!’
