ย ๆ เดินนวยนาดเข้ามาหาเขา…มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านหลัง “คุณชาย…”
ซูโล่วขนลุกซู่ไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าพละกำลังมหาศาลมาจากไหน ก่อนที่มือนั้นจะสัมผัสถูกกาย เขาก็รีบวิ่งหนีออกมาอย่างไม่คิดชีวิต!
เสียงโครมดังสนั่น ประตูห้องน้ำแทบจะพังพินาศลงมาในพริบตา
ผีราคะได้แต่อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
เดิมทีเธอหลงใหลผู้ชายคนนี้ที่มีบุคลิกดื้อรั้นและเท่อย่างร้ายกาจ ใบหน้าดูสุภาพทว่าสายตากลับฉายแววเกียจคร้านไม่สนโลก ยิ่งมองก็ยิ่งใจสั่น
ทว่าไอ้คนที่วิ่งพรวดออกไปพร้อมขาเปลือยเปล่าสองข้างตรงหน้านี้มันคืออะไรกัน?!
ผีราคะพยายามสงบสติอารมณ์แล้วรีบตามออกไปทันที แต่กลับพบว่าซูโล่วสวมเสื้อคลุมอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ในมือของเขากำถุงหอมไว้แน่น
ผีสาวเตรียมพุ่งเข้าหา แต่เธอกลับถูกแสงสีเขียวเจิดจ้าพัดกระเด็นออกไปทันที
‘ว่ากันว่าความรักคือแสงสว่าง แต่แสงสีเขียวนี่ต่างหากที่ทำเอาเธอขวัญหนีดีฝ่อ…’
ซูโล่วเพิ่งคว้าถุงหอมขึ้นมา ก็เห็นเงาสีขาวพุ่งเข้าใส่ จากนั้นแสงสีเขียวจากถุงหอมก็ระเบิดออกมาขับไล่ผีสาวจนกระเด็นหายไป เขาได้แต่ขมขื่นในใจ ทำไมชีวิตเขาต้องวนเวียนอยู่กับผีผู้หญิงไม่จบไม่สิ้นเสียที?
ซูโล่วไม่เสียเวลาคิดสิ่งใดอีก เขาเปิดประตูแล้ววิ่งตรงไปยังห้องของซู่เป่าโดยไม่คิดชีวิต
ทางด้านซูจิ่นอวี้ซึ่งกำลังแอบเอาหูแนบประตูห้องพี่ชายอยู่พอดี พลันประตูถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง พี่ชายคนที่สี่ของเธอวิ่งผ่านหน้าไปร
