นฐานะวีรบุรุษขี่ม้าขาวกอดเธอไว้ในอ้อมอก
แต่ตอนนี้ในใจของกู้ชีชีกลับเดือดดาลด้วยเพลิงโทสะ
‘ยัยนี่บังอาจแกล้งกันจริง ๆ หรือเนี่ย?’
‘คนอย่างเธอมีหรือจะยอมเป็นใบ้ให้อีกฝ่ายรังแกอยู่ฝ่ายเดียว!’
กู้ชีชีตัดสินใจฉีกบททิ้งทันที เธอดิ้นรนลุกขึ้นยืนด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ก่อนวาดฝ่ามือตบสวนกลับไปสุดแรงเกิด
เพียะ!!!
เสียงตบดังฟังชัดยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ การจู่โจมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้โจวอวี่ผู้สวมบทบาทถึงกับเซถอยหลังไปหลายก้าว หญิงสาวยืนอึ้งด้วยความมึนงง คิดในใจว่า ‘ไม่ถูกสิ! บทไม่ได้เขียนไว้แบบนี้นี่นา!’
“?” ซูโล่วกำลังจะก้าวพ้นประตูห้องเข้ามาถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ด้วยไหวพริบและการปรับตัวอันยอดเยี่ยม เขาจึงรีบสวมบทบาทเข้าสู่สถานการณ์ตรงหน้าทันที
อนุภรรยาคนที่สามรีบบีบน้ำตาร้องห่มร้องไห้ฟ้องร้องถึงความร้ายกาจของนางเอก แต่กลับถูกพระเอกไล่ตะเพิดออกไปอย่างไร้เยื่อใย เธอจึงต้องเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“เก่งขึ้นแล้วสินะ? ถึงขั้นกล้าลงไม้ลงมือตบคนอื่นแล้วหรือ?” พระเอกเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา
กู้ชีชีสะกดกลั้นอารมณ์พลางปล่อยโฮออกมากะทันหัน เธอยกนิ้วชี้ไปยังประตู แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบขาดใจ “ออกไปให้พ้น! ออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้!”
สายตาของพระเอกหม่นแสงลง เขาขมวดคิ้วคล้ายมีบางอย่างอยากจะเอ่ย ทว่าสุดท้ายก็ทำเพียงสะบัดชายเสื้อแล้วเดินจากไป
ผู้กำกับรอจังหวะนี้มา
