ารย์คะ เรื่องนี้เกี่ยวกับคุกวิญญาณนั่นยังไงเหรอคะ?”
“คุกที่คุมขังเจ้าผีดวงซวยเอาไว้ ก็คือสถานที่ที่เคยจองจำวิญญาณชั่วช้าจากห้อง 602 พวกนั้นนั่นแหละ” จี้ฉางตอบเสียงเรียบ
“ทิศทั้งแปดของคุกถูกลงอาคมปิดตายไว้ เพื่อสะกดวิญญาณร้ายไม่ให้ได้ผุดได้เกิด นี่คือเหตุผลที่เจ้านั่นติดอยู่ในนั้นและไม่มีวันหนีออกมาได้เอง”
ซู่เป่าพลันเข้าใจกระจ่างแจ้ง
“แต่ตอนนี้ที่ห้อง 602 กลับมีพลังวิญญาณรวมตัวกันหนาแน่นผิดปกติ พวกเราจึงต้องไปสืบหาสาเหตุให้แน่ชัด”
“อาจารย์ไปตรวจดูมาแล้วไม่ใช่เหรอคะ?” ซู่เป่าเงยหน้าถาม
จี้ฉางไม่ได้ตอบในทันที เขาเพียงก้มมองเด็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “สิ่งที่อาจารย์เห็นก็คือสิ่งที่อาจารย์เห็น แต่บางอย่าง… เธอต้องไปเห็นและเรียนรู้ด้วยตาของตัวเอง”
ซู่เป่าพยักหน้าเข้าใจหนักแน่น
เนื่องจากฟ้ามืดลงแล้ว ซูอีเฉินจึงตามมาสมทบ เมื่อได้ยินซู่เป่าบอกว่าจะกลับไปดูห้อง 602 อีกครั้ง เขาก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรมาก เพียงแต่อาสาเดินไปเป็นเพื่อนหลานสาว
ตึก 7 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของหมู่บ้าน แม้แต่ตึก 6 ที่อยู่ใกล้ที่สุดก็ยังถูกกั้นไว้ด้วยลานกีฬาขนาดเล็กมันเต็มไปด้วยหญ้ารกชัฏ เห็นได้ชัดว่าแทบไม่มีใครย่างกรายมาแถวนี้เลย
ในตึกมืดมิดสนิทสอด มีเพียงเสียงฝีเท้าของซูอีเฉินและเด็ก ๆ ดังสะท้อนก้อง ซูอีเฉินใช้แฟลชจากโทรศัพท์มือถือส่องนำทาง ขณะพากันเดินขึ้นบันไดไปทีละขั้น
เอี๊ยด…
จู่ ๆ ประตูบ้านหลังหนึ่งก็ถูกลมพัดจนแง้มเปิด