ณ์นองเลือด คนโฉดเหล่านั้นต่างถูกพิพากษาประหารชีวิตให้ตกตายตามกันไป
ทว่าทายาทของพวกมันกลับไร้ซึ่งความสำนึก ซ้ำยังสั่งสมความเคียดแค้นไว้เต็มอก พวกเขาปฏิเสธความจริงที่ว่าบิดาของตนคือฆาตกร และตราหน้าว่าคนทั้งหมู่บ้านจงใจรวมหัวกันใส่ร้ายป้ายสีครอบครัวตนเพียงฝ่ายเดียว
ซูจิ่นอวี้นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ พลางครุ่นคิดว่าไม่น่าแปลกใจเลยที่ห้อง 602 แห่งตึก 7 จะถูกพันธนาการด้วยเชือกแดงและเต็มไปด้วยยันต์สาปแช่ง
ท่ามกลางหมู่บ้านที่แสนคึกคักและพลุกพล่านด้วยผู้คน กลับไม่มีใครนึกเฉลียวใจถึงความผิดปกติของตึกร้างหลังนี้ ที่แท้เบื้องหลังความวิเวกกลับซุกซ่อนเรื่องราวอันน่าสลดใจไว้นี่เอง
หลังจากรับรู้ความจริงอันดำมืด ซู่เป่าและซูจิ่นอวี้ก็ปลีกตัวกลับไปหาจี้ฉาง
ยามค่ำคืนเริ่มมาเยือน ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีมืดมิด คุณยายหลังค่อมคนเดิมกำลังกวักมือเรียกหลานชายให้กลับเข้าบ้าน
เพื่อนบ้านที่อยู่แถวนั้นเอ่ยทามขึ้นด้วยความฉงนว่า เหตุใดคุณยายถึงยืนกระซิบกระซาบกับกลุ่มเด็กแปลกหน้าอยู่นานสองนาน หญิงชราชะงักไปครู่หนึ่ง ขณะกำลังจะอ้าปากตอบนั้นเอง
ประจวบเหมาะกับที่มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งหน้าตั้งมาแจ้งข่าวดีว่า ที่ดินบ้านเกิดของคุณยายถูกคืนแล้ว และยอดเงินชดเชยนั้นสูงถึงหลายสิบล้านทีเดียว!
พริบตานั้น ทุกคนต่างลืมเลือนเรื่องสงสัยไปสิ้น คุณยายเองก็ดีใจจนตัวลอยรีบเร่งฝีเท้ากลับบ้านไปทันที
อีกด้านหนึ่ง ซู่เป่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย “อาจ