บทที่ 255 น้องชายดวงซวย บุกเข้าไป!
เป้ยเฉินอวี่กลับมาถึงบ้าน ปัจจุบันครอบครัวของเธอเช่าห้องอยู่ในอพาร์ตเมนต์ซอมซ่อในย่านชุมชนแห่งหนึ่ง มีเพียงสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น และคับแคบจนน่าอึดอัด
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้อง หญิงสาวก็รู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาจนต้องยกมือขึ้นกุมหน้าอก ภาพคฤหาสน์อันโอ่อ่าของตระกูลซูที่เพิ่งจากมา ที่แห่งนี้ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว จนเธอไม่อาจยอมรับความจริงอันโหดร้ายได้ในทันที
แม่ของเป้ยเฉินอวี่เพิ่งเดินออกมาจากครัว เมื่อเห็นสภาพกึ่งเป็นลมของลูกสาวก็รีบเข้าไปประคอง “ลูกรัก เป็นอะไรไป? รู้สึกไม่สบายขึ้นมาอีกแล้วเหรอ นั่งลงพักก่อนเร็วเข้า…”
เป้ยเฉินอวี่ร้องไห้โฮออกมา “แม่คะ… คนตระกูลซูเขาดูถูกหนู พวกเขาไล่หนูออกมาเหมือนหมูเหมือนหมา แถมยังบังคับให้หนูคืนเงินห้าล้านบาทนั่นด้วย!”
“ทั้งหมดมันเป็นความผิดของหนูเอง… หนูมันไร้ค่า ทำได้แค่สร้างความลำบากให้พ่อกับแม่ แล้วตอนนี้เราจะไปหาเงินมหาศาลขนาดนั้นจากไหนมาคืนเขาล่ะคะ…” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบขาดใจ
ผู้เป็นแม่ถึงกับหน้าถอดสีด้วยความตกใจ ลูกสาวของเธออุตส่าห์แบกความกตัญญูไปขอบพระคุณถึงที่ หากตระกูลผู้ดีพวกนั้นไม่ยอมรับก็แล้วไปเถอะ แต่นี่ถึงขั้นมาทวงเงินคืนจากคนหมดเนื้อหมดตัวเชียวหรือ?
เธอรู้สึกขมขื่นใจจนน้ำตาซึมพลางตัดพ้อโชคชะตาว่าเหตุใดการเป็นคนจนมันถึงได้ทุกข์ยากแสนสาหัสเช่นนี้ สวรรค์ช่างกลั่นแกล้งคนหาเช้ากินค่ำเสียเหล
