นใดนั้น ลมเย็นวาบก็พัดผ่านเข้ามา หน้าต่างเหล็กส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดชวนขนลุก หลี่ซู่เอ๋อกำลังหลับ ๆ ตื่น ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีมือใครบางคนมาลูบหัวเธอเบา ๆ
“ฮ่อ… ฮ่อ… จะให้ฉันมาดูแลเธอดีไหมล่ะ…”
หลี่ซู่เอ๋อตกใจจนลืมตาโพลง สะดุ้งโหยงขึ้นมาทันที! เธอเห็นหญิงชราคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเตียง จ้องมองเธอตาไม่กะพริบ
“คุณ…” หลี่ซู่เอ๋อขวัญหนีดีฝ่อ เธอถ่ายวิดีโอเหยื่อไว้มากมายและชอบเอามาเปิดดูซ้ำ ๆ จึงจำได้ทันทีว่า ยายคนนี้คือหนึ่งในเหยื่อที่เธอลงมือฆ่าตาย!
“อย่า… อย่าเข้ามานะ…” ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินใจเธอ
ตอนถูกจับเธอก็แค่ตกใจ แต่พอติดคุกมาสองวันก็เริ่มทำใจได้ว่าหนีกฎหมายไม่พ้น จึงไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ตอนนี้ คนแก่ที่เธอจับกดน้ำจนตายกลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ทำให้หลี่ซู่เอ๋อหวาดกลัวจนสุดขีด!
เสียงเหล็กเสียดสีกันดังมาจากซี่กรง ไม่นานนักก็มีคนแก่คนอื่นอีกสองคนปีนเข้ามาในห้องขัง!
“มาสิ… พวกเราจะมาดูแลเธอเอง…” พวกเขาเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าชวนสยอง
หลี่ซู่เอ๋อกรีดร้องสุดเสียงหมายจะวิ่งหนี แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้น มืออันเหี่ยวแห้งก็พุ่งออกมาจากใต้เตียง คว้าข้อเท้าเธอไว้แน่น
“ลงมานี่สิ… ฉันจะช่วยนวดหลังให้!” ดวงตาของวิญญาณคนแก่คนนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น
“อ๊าาาาาา”
หลี่ซู่เอ๋อแผดเสียงตะโกนจนสุดแรง แต่เสียงนั้นกลับเป็นเพียงเสียงแหบแห้งที่จมหายไปในความมืด ไม่มีใครได้ยินเลยสักคน
วันต่อมา เธอเสียชีวิตคาห้องขังในสภาพต
