ล้วค่ะ… ฉันมีแค่กลุ่มนี้กลุ่มเดียว ฉันรักกลุ่มนี้มาก พวกเขาเป็นเหมือนครอบครัว… พูดจาไพเราะ ตลก และคุยสนุก… เพราะงั้นฉันเลยไม่เคยคิดเปลี่ยนกลุ่มเลย”
คำพูดล้อเล่นกับชีวิตคน กลับถูกเธอมองว่าเป็นเรื่องตลกและสนุกสนาน
ผู้สอบสวนนิ่งเงียบไป… แต่อย่างน้อยก็เบาใจได้ว่าคนในกลุ่มของเธอถูกรวบตัวไว้ได้ทั้งหมดโดยไม่มีใครเล็ดลอด หลังจากปฏิบัติการจับกุมต่อเนื่องสองวัน เจ้าหน้าที่ตำรวจจากหลายพื้นที่ได้ร่วมมือกันกวาดล้างอาชญากรในกลุ่มของหลี่ซู่เอ๋อได้จนสิ้นซาก
บรรดาคนที่ถูกจับต่างก็แค้นหลี่ซู่เอ๋อแทบกระอัก! เดิมทีพวกเขาก็อยู่อย่างสุขสบาย แต่จู่ ๆ กลับต้องมานอนคุก แถมหลักฐานมัดตัวยังเป็นคลิปที่หลี่ซู่เอ๋อรวบรวมไว้เอง!
เมื่อหลี่ซู่เอ๋อถูกสอบสวนเสร็จและถูกส่งตัวกลับเข้าห้องขัง เธอก็มองเห็นครอบครัวของเธออยู่ไม่ไกล เธอเดินเข้าไปหาด้วยความดีใจ
แต่อีกฝ่ายจำเธอได้แม่น ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ปรี่เข้ามาตบฟาดจนเธอล้มกลิ้งลงกับพื้น ก่อนรุมกระทืบและทุบตีด้วยความบ้าคลั่ง! เสียงร้องโหยหวนของหลี่ซู่เอ๋อดังลั่นไปทั่วบริเวณ…
ยามค่ำคืนในคุกนั้นเยือกเย็นกว่าปกติ หลี่ซู่เอ๋อขดตัวอยู่บนเตียงไม้กระด้าง ตาของเธอบวมปูดจนแทบลืมไม่ขึ้น เธอเกือบถูกรุมทุบตีจนตาย จึงได้รับการจัดสรรให้อยู่ในห้องขังเดี่ยว
“ฮือ ๆ… เจ็บจัง เจ็บเหลือเกิน…” คอของเธอแห้งผาก ร่างกายร้าวระบมจนลงจากเตียงไม่ไหว ในใจนึกอยากให้มีใครสักคนมาคอยดูแลเธอในยามนี้บ้าง
ทั
