ผู้อำนวยการอวี๋ทันที “ผู้อำนวยการอวี๋ อย่าพูดอะไรที่ไม่มีหลักฐานสิ! ถ้าไม่มีอะไรแล้วคุณก็กลับไปก่อนเถอะ!” จากนั้นเขาก็รีบหันไปโค้งคำนับมู่กุยฝาน “คุณมู่ ผมต้องขอโทษจริง ๆ ครับที่เกิดเรื่องเข้าใจผิดแบบนี้”
ชายชรายืนอึ้งเป็นสากกะเบือ สายตาที่คุณหาวมองมานั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แผนประจบสอพลอของเขากลับกลายเป็นการเตะถังดับเพลิงเข้าโครมใหญ่!
มู่กุยฝานปรายตามองพนักงานดูแลแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ “ไม่เป็นไร แต่คุณหาวควรคัดเลือกคนดูแลให้ดีกว่านี้หน่อยนะ”
คุณหาวรีบรับคำ “ครับ ๆ ขอบคุณที่เตือนครับคุณมู่”
ในใจเขาอยากร้องไห้ มู่กุยฝานคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันและรักลูกสาวปานแก้วตาดวงใจ ใครบังอาจใส่ร้ายลูกเขา มีหวังโดนขุดรากถอนโคนไปถึงสิบแปดชั่วโคตรแน่!
ขณะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องจะจบลง ซู่เป่ากลับโพล่งขึ้นมา “แต่คุณป้าคนนี้ทำไม่ดีกับคุณตาจริง ๆ นะคะ คุณลุงควรเปลี่ยนคนดูแลใหม่เถอะค่ะ”
“โธ่ หนูน้อย อย่าพูดจาส่งเดชแบบนั้นสิคะ…” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว
ซู่เป่าจ้องมองด้วยสายตาใสซื่อ “หนูไม่ได้พูดส่งเดชนะ! เมื่อกี้คุณตามีน้ำลายไหลยืดออกมา ท่านอยากให้ช่วยเช็ดแต่คุณป้ากลับเมินเฉย พอหนูเข้าไปช่วย คุณป้าก็ดุด่าหนูว่ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน”
“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเลยนะคะ!” พนักงานดูแลหน้าถอดสี
ทุกคนมองซู่เป่าอย่างประหลาดใจ เพราะพี่จวนคนนี้มีชื่อเสียงเรื่องความกตัญญูและดูแลคนป่วยได้ดีเยี่ยมจนได้รับป้ายสรรเสริญมาแล้วม