ไสล ศีรษะพันผ้าขาว หลังผ่าตัดภาวะเลือดออกในสมองเล็กน้อย ซู่เป่าเข้าไปกุมมือคุณยายพลางร้องเรียกเสียงสั่น “คุณยายคะ…”
ขณะนั้นมีหมอหลายคนเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นคือหมออาวุโสเคราขาวจากสถานพักฟื้น เขาสั่งให้ญาติออกไปข้างนอกเพราะไม่ต้องการให้รบกวนคนไข้ ก่อนหันไปหารือกับหมอคนอื่น “คุณนายผู้เฒ่าทำกายภาพกับเรามาตลอด การที่ท่านยืนได้กระทันหันพิสูจน์ว่าวิธีของเราได้ผล ผมจึงสนับสนุนให้ท่านขยันฝึกฝนร่างกาย แต่อาจเป็นเพราะท่านรีบร้อนเกินไปถึงได้เกิดอุบัติเหตุล้มลงแบบนี้”
หมอคนอื่น ๆ ต่างพากันพยักหน้าเห็นพ้อง “ผลซีทีสแกนสมองแสดงให้เห็นชัดเจนครับว่าคนไข้มีจุดเลือดออกในสมอง”
หมอที่มีหนวดเคราสีขาวพยักหน้าสำทับมั่นใจ “ใช่ครับ และดูเหมือนจะเป็นปัญหาเรื้อรังจากอาการเก่าด้วย แต่ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว ผมเป็นคนดูแลเคสฟื้นฟูของเธอมาตลอด ย่อมเข้าใจอาการของเธอดีที่สุด ตอนนี้คนไข้แค่ต้องการเวลาพักผ่อนให้เต็มที่ ยังไม่ควรไปปลุกหรือรบกวนท่านในตอนนี้”
“?” ซู่เป่าถึงกับขมวดคิ้วมุ่นพลางเอียงคอสงสัย
‘พักผ่อนเหรอ? ไม่ควรปลุกเหรอ?’
ในสายตาของคนทั่วไปอาจเห็นแค่นั้น แต่สำหรับซู่เป่าที่มองเห็นลึกซึ้งกว่านั้น เธอกลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างไม่ชอบมาพากล…
