ช่การจัดฉาก! ทุกอย่างคือเรื่องจริงนะครับ เราก็มีสตรีมพิสูจน์อยู่นี่”
“แล้วคุณจะอธิบายสิ่งที่ทางเราพบบนชั้นสองว่ายังไงล่ะครับ?”
“นั่น… นั่นมันของผมเอง! ผมเตรียมไว้เพื่อแกล้งแขกรับเชิญเฉย ๆ แต่ที่เหลือคือเรื่องจริงครับ ผมบอกคุณไปแล้วไง!”
บทสนทนาดังกล่าวดึงผมให้ออกจากความคิด ศีรษะหันไปเห็นเจมี่กำลังพูดคุยกับตำรวจนายหนึ่ง ผ้าห่มคลุมรอบตัวในขณะที่แขนกวัดแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง เขากำลังพยายามอธิบายสถานการณ์อยู่
“ใช่ครับ ตอนแรกแค่แกล้งกันเล่นเฉย ๆ เอง! แต่เรื่องมันดันกลายเป็นแบบนี้เนี่ยแหละครับ เรื่องจังหวะเวลา? ผมไม่รู้ครับ ถ้าเป็นไปได้ ผมก็ไม่อยากให้จังหวะมันโป๊ะเชะขนาดนี้เหมือนกันนั่นแหละ”
‘ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเจออะไรบางอย่างบนชั้นสองที่ทำให้คิดว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นการจัดฉาก’
เอาเถอะ ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้เรื่องนั้นหรอกนะ
ด้วยความที่รู้จักนิสัยของโซอี้เป็นอย่างดี ผมเลยมองออกตั้งแต่อยู่ไกลเป็นไมล์แล้วว่ามันคงมีเรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้น
แต่ผมก็เข้าใจด้วยว่าสถานการณ์กลุ่มลัทธินั้นไม่ใช่การจัดฉาก
ความรู้สึกมันสมจริงเกินกว่าจะเป็นแค่การจัดฉาก แล้วก็เป็นไปตามคาด เจ้าหน้าที่หลายนายออกมาจากตัวอาคารร้างพร้อมกับถือถุงสีขาวใบยาว
เมื่อสังเกตจากสีหน้าเศร้าหมองของพวกเขาแล้ว ผมบอกได้เลยว
