้ในน้ำเต้าอาคม นับจากวินาทีนี้… โลกใบนี้จะไม่มีชื่อหลินเฟิงอยู่อีกต่อไป
ซู่เป่านิ่งเงียบไปนาน แต่ในใจกลับรู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จี้ฉางลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เด็กน้อยคนนี้… ก้าวข้ามมารในใจไปได้แล้วจริง ๆ
ด้านซูจื่อซีที่แอบดูอยู่ถึงกับสั่นพั่ก
น้องสาวเขาโหดจริง! ขนาดพ่อแท้ ๆ ยังกล้าฟาด!
น่ากลัว… น่ากลัวจริง ๆ…
ซู่เป่าเริ่มขยับตัวลากดาบไม้ท้อไปตามพื้นห้องเสียงดัง ครืด… ครืด… พลางพึมพำ “เหลือแค่คุณคนเดียวแล้วนะ… ผีจอมเจ้าเล่ห์ คุณอยู่ไหนน้า?”
จื่อซีนึกถึงหนังฆาตกรรมโรคจิตที่ลากเลื่อยไฟฟ้าตามหาเหยื่อขึ้นมาทันที ขนแขนของเขาลุกซู่ไปทั้งตัวเพราะบรรยากาศมันใช่มาก!
อีกด้านหนึ่ง ซ่งเยว่ชิง เด็กสาวที่กระโดดตึกยืนแข็งทื่ออยู่หน้าห้องครัว แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ผีจอมเจ้าเล่ห์พยายามจะมุดเข้าไปสิงร่างเธอเพื่อใช้เป็นโล่ เพราะรู้ว่าซู่เป่าไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์
แต่ซู่เป่ารู้ทัน! เธอพุ่งดาบไม้ท้อเข้าใส่ และคว้าข้อมือวิญญาณนั่นเหวี่ยงออกไปทันที “จับได้แล้ว!”
ผีเจ้าเล่ห์พยายามจะหายตัวอีกครั้ง แต่ซู่เป่าโยนยันต์เหลืองปึกใหญ่ใส่ทันที! ที่แท้สิ่งที่เธอนับอย่างตั้งใจใต้เตียงเมื่อกี้ไม่ใช่เงินกระดาษ แต่เป็นยันต์ต่างหาก! จื่อซีมองจากที่มืดถึงได้รู้ว่าตัวเองเข้าใจน้องสาวผิดไปไกล
ยันต์เหลืองปลิวว่อนไปแปะตามตัวผีร้ายตนนั้นจนมันเกิดไฟลุกท่วม ซู่เป่าเห็นว่ามันยังฤทธิ์เยอะเลยจัดการปล่อยของเพิ่ม
