เด็กสั่งสอนจนหน้าเสีย รู้สึกอับอายจนทนไม่ไหวจึงเปิดประตูรถตั้งท่าจะลงไปสั่งสอนซู่เป่าให้รู้สำนึก
ทว่าประตูเพิ่งแง้มออกได้เพียงครึ่งเดียว…
ปัง!!
จู่ ๆ ก็มีชายร่างสูงกำยำสวมแว่นดำโผล่มาจากไหนไม่รู้ เตะประตูรถโครมเดียวปิดสนิทกลับไปที่เดิม
ชายคนนั้นจ้องมองโชเฟอร์ขี้โกงด้วยสายตาดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ พลางกระแทกกำปั้นหนัก ๆ ลงบนกระจกหน้าต่างเพื่อเป็นการเตือน
คนขับรถแท็กซี่ขวัญหนีดีฝ่อ หดคอลงทันทีราวกับเต่าในกระดอง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!
ทางด้านซู่เป่าที่เดินลากกระเป๋าต่อมาอีกนิด ก็มีรถแท็กซี่อีกคันหนึ่งขับมาจอดเทียบข้างทางอย่างนุ่มนวลและถูกจังหวะ เด็กน้อยโผล่หน้าเข้าไปถาม “คุณลุงคะ ไปหอพักเถาฮวาแถวมหาวิทยาลัยกลาง ราคาเท่าไหร่คะ?”
คนขับตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มสุภาพ “รถเราเปิดมิเตอร์ตามระเบียบครับหนู เท่าไหร่ก็จ่ายเท่านั้น โดยปกติแล้วไม่เกินหนึ่งร้อยหยวนหรอกครับ”
ดวงตาของซู่เป่าเปล่งประกายทันที ใช่เลย! นี่แหละที่พ่อบอกไว้! ออกไปข้างนอกต้องนั่งแท็กซี่ที่ถูกกฎหมาย รถที่กดมิเตอร์นั่นแหละคือรถที่ไว้ใจได้
ซู่เป่าเปิดประตูรถเตรียมขึ้นรถ พบว่าคนขับรีบลงมาช่วยเธอยกกระเป๋าเดินทางไปเก็บท้ายรถให้อย่างขยันขันแข็ง ซู่เป่าฉีกยิ้มหวานจนตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “คุณลุงใจดีจังเลยค่ะ! หนูคำนวณดูแล้ว คุณลุงกำลังจะมีโชคใหญ่เลยนะ ทั้งได้เลื่อนตำแหน่ง รวยเงินรวยทอง แถมยังจะได้แต่งงานเร็ว ๆ นี้ด้วยล่ะค่ะ
