ะไม่มีมูลค่ามหาศาล แต่ถุงหอมใบนี้กลับเป็นผลงานการเย็บปักถักร้อยของทวดของคุณยายซู ฝีเข็มนั้นละเอียดลออสวยงามสะท้อนถึงภูมิปัญญาโบราณ และสำคัญคือมันมีเพียงชิ้นเดียวในโลก
“ขอบคุณค่ะคุณยาย!” ซู่เป่าเขย่งเท้าจุ๊บแก้มคุณยายซูฟอดใหญ่ ก่อนกำชับเสียงใส “คุณยายคะ อย่ารีบลุกขึ้นยืนเร็วเกินไปนะ ต้องรอให้ขาปรับตัวก่อนนะ”
คุณยายซูลูบหัวหลานสาวด้วยความเอ็นดู “ได้จ้ะ ๆ ยายจะจำไว้” ทว่าในใจเธอนั้นกลับลิงโลดจนอยากลุกขึ้นวิ่งไปมาเสียเดี๋ยวนี้
ไม่นานนัก ซูอีเฉินก็เดินเข้ามาพร้อมกล่องใบใหญ่ เขาวางมันลงตรงหน้าซู่เป่าแล้วค่อย ๆ เปิดออก
เด็กน้อยถึงกับอุทาน “ว้าว!” ตาเป็นประกาย
ในกล่องนั้นอัดแน่นไปด้วยอุปกรณ์ระดับพรีเมียม ไม่ว่าจะเป็นกระดาษเหลือง ยันต์สีเหลืองที่เขียนด้วยหมึกชาดชั้นดี ดาบไม้ท้อ กระจกแปดเหลี่ยม เข็มทิศ… เรียกได้ว่ายกสำนักปราบผีมาไว้ที่นี่เลยทีเดียว แค่ดาบไม้ท้ออย่างเดียวก็มีมาให้เลือกถึงสามเล่ม!
ลุงใหญ่เอ่ยเสียงเรียบตามสไตล์คนพูดน้อย “ลุงไม่รู้ว่าหนูต้องใช้อะไรบ้าง ก็เลยซื้อสะสมมาเรื่อย ๆ น่ะ”
หากชวี่เซี่ยงมาได้ยินประโยคนี้เข้า คงได้หัวเราะจนตัวงอแน่ ๆ ซื้อมาส่ง ๆ อะไรกัน?
สิ่งของพวกนี้ซูอีเฉินไปควานหามาจากการประมูลทั่วสารทิศ โดยเฉพาะกระดาษเหลืองปึกนั้น ทำจากเนื้อไม้พิเศษที่คนบนยอดเขาสูงต้มและนวดด้วยมือทีละแผ่น มูลค่าของกระดาษเปล่าเพียงปึกเดียว ยังแพงกว่าเงินสดปึกใหญ่เสียอีก!
ซู่เป่ารับมาด้ว
