บทที่ 194 ปฏิบัติการไล่จับผีสุดป่วน!
ร่างของเจี่ยวเจียวถูกฟันจนมีควันดำพวยพุ่งออกมา เธอเบิกตาโพลงด้วยความตระหนก เด็กน้อยซู่เป่าคนนี้สามารถฟันโดนวิญญาณของเธอได้จริง ๆ หรือ?!
เมื่อเห็นท่าไม่ดี ผีสาวจึงรีบหันหลังโกยแนบทันที!
“อย่าหนีนะ!” ซู่เป่าถือดาบไม้ท้อเล่มจิ๋วพร้อมกับทำหน้าดุ แต่กลับดูน่าเอ็นดูเสียมากกว่า
“ซู่เป่า รอลุงด้วย!” ซูโล่วรีบวิ่งกวดตามไปติด ๆ
“รอด้วย ๆ!” เสี่ยวอู่ที่สังเกตการณ์อยู่เห็นท่าชุลมุนก็ร้องลั่น มันรีบกระพือปีกบินตามไปพึ่บพั่บ ทิ้งให้คุณปู่เต่าค่อย ๆ โผล่หัวออกมามองดูโลก ก่อนเริ่มคลานตามไปอย่างเชื่องช้า
บริเวณชั้นพักผ่อน
ถังเถียนเถียนกำลังกระตือรือร้นสั่งการพนักงานให้เตรียมน้ำชากับขนมว่าง ทว่าจู่ ๆ เขาก็เห็นร่างเล็กของซู่เป่าวิ่งเท้าเปล่าถือดาบไม้กวัดแกว่งไปมา ปากก็ร้อง “เอ่ ฮ่า เฮ้!” พร้อมกับวิ่งตึง ๆ ผ่านหน้าไปด้วยความรวดเร็ว
ยังไม่ทันได้อ้าปากเรียก ซูโล่วก็ตามมาติด ๆ ตามด้วยนกแก้วสีสดใส และปิดท้ายด้วยเต่าที่เดินต้วมเตี้ยมอยู่สุดทางเดิน
ถังเถียนเถียนมองภาพนั้นด้วยความงุนงง ก่อนเริ่มรู้สึกขนลุกซู่ไปถึงแผ่นหลัง
นี่มัน… ปฏิบัติการจับผีอยู่ใช่ไหม?!
เขาไม่รอช้ารีบประกาศหยุดงานครึ่งวัน และไล่พนักงานทุกคนออกไปทันที พนักงานทั้งหลายกำลังมึนงงต่างโห่ร้องดีใจ รีบคว้ากระเป๋าออกจากบริษัทไปทันที
ทางด้านเจี่ยวเจียวที่ถูกคมดาบไม้ท้อฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนอ่อนแรงลงทุกที เธอโกรธจน
