พวกหนูยุ่งนิดหน่อยค่ะ! คงไม่ได้ต้อนรับแล้ว ลาก่อนนะคะ!”
ปัง!
ประตูถูกปิดใส่หน้าคุณถังอย่างรวดเร็ว
“คุณหนูซู่เป่าอยากเล่นอะไรบอกลุงนะ เดี๋ยวลุงสร้างสวนสนุกส่วนตัวให้ในบริษัทเลย!” ถังเถียนเถียนพึมพำกับประตูพลางลูบจมูกตัวเอง “เฮ้อ… สงสัยดวงคนจะรวยมันก็รวยเองแหละ เรื่องคนอื่นเรายุ่งให้น้อยหน่อยดีกว่า”
แต่สิ่งที่ถังเถียนเถียนมองไม่เห็นคือ…
นอกหน้าต่างบานใหญ่ด้านหลังเขา มีร่างของผีชุดดำยืนจ้องมองประตูที่ปิดสนิทอยู่เงียบเชียบ
เจี่ยวเจียวคนนี้…ใช้การไม่ได้แล้ว ช่างมันเถอะ!
ก่อนจากไป วิญญาณชุดดำโบกมือลาถังเถียนเถียนช้า ๆ ราวกับกำลังร่ายมนตร์ใส่
จู่ ๆ ถังเถียนเถียนก็เซถลา เดินไปไม่กี่ก้าวหัวก็พุ่งชนกระจกดัง ปึ้ง!
จี้ฉางสัมผัสได้ถึงไอสังหารบางเบา เขารีบพุ่งตัวออกไปด้านนอกทันที ในอากาศมีร่องรอยของพลังอาฆาตจาง ๆ ปะปนกับพลังชีวิตของถังเถียนเถียน จนแทบแยกไม่ออกว่าพลังนั้นหนีไปทางไหนแล้ว
“เจ้าเล่ห์นักนะ ถึงขั้นรู้จักซ่อนพลังอาฆาตแล้ว” จี้ฉางแค่นยิ้มเย็น
นี่ไม่ใช่ผีร้ายทั่วไปแน่ๆ หากไม่มีตบะแก่กล้าคงไม่มีทางสัมผัสร่องรอยอันน้อยนิดนี้ได้ จี้ฉางไม่รอช้า พุ่งตัวตามรอยอาฆาตที่แทบจะล่องหนนั้นไปในทันที!
ภายในห้อง… ดวงตาของผีเจี่ยวเจียวเริ่มเปล่งแสงเขียววาบ
เธอมองว่าซู่เป่าเป็นแค่เด็กน้อยที่เพิ่งหัดปราบผี ความน่ากลัวจริง ๆ คือชายชุดขาวคนนั้นต่างหาก และในเมื่อชายชุดขาวคนนั้นออกไปแล้ว นี่แหละคือโอกาสทองของเ
