จเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องสยองขวัญทันที!
“เฮ้อ… แม่เจ้าโว้ยยย! เชี่ยยย!” เขาร่วงหล่นจากเก้าอี้ลงไปกองกับพื้นในพริบตา
“จะแหกปากร้องเสียงหลงหาผีอะไรของแก?” คุณยายชุดจีนจ้องหน้าเขาเขม็งพร้อมกับดุเสียงเขียว
ถังเถียนเถียนเพิ่งจะเบิ่งตามองได้ชัด ๆ…
ผีที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นแม่บังเกิดเกล้าของเขาเอง!
“แม่! มาได้ยังไงเนี่ย…” นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาเห็นวิญญาณแม่
ครั้งแรกคือตอนเขาไปขอให้ซู่เป่าช่วยเรียกวิญญาณมาหา หลังจากนั้นก็ผ่านมานานมากจนเขาคิดว่าแม่คงไปเกิดใหม่บนสวรรค์แล้วเสียอีก
“ก็ฉันกำลังช่วยทำกุศลสะสมบารมีให้แกอยู่ที่ข้างล่างนั่นไงล่ะ” คุณยายกล่าว
ถังเถียนเถียนรู้สึกตื้นตันใจขึ้นมาทันที มิน่าล่ะช่วงนี้การงานเขาถึงรุ่งเรืองราบรื่น ที่แท้ก็เป็นเพราะมีแม่คอยหนุนหลังอยู่นี่เอง
“แม่ครับ มาหาผมครั้งนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า? เงินทางนู้นพอใช้ไหมครับ? ถ้าไม่พอบอกเลยนะ ผมจะเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้ทุกวันเลย!” เขาดีดตัวลุกขึ้นมาถามด้วยท่าทีกระตือรือร้น
คุณยายตอบอย่างถือตัว “ไม่ต้อง! ตอนนี้แม่เป็นผีที่รวยสุดในยมโลกแล้ว ถ้ารวยกว่านี้สงสัยแม่คงได้ก่อกบฏยึดอำนาจท่านยมบาลแน่ ๆ”
“ครั้งนี้ ฉันยอมทุ่มเงินติดสินบนเจ้าที่ตั้งเยอะเพื่อขึ้นมาดูหน้าแกได้แค่ห้านาทีนะเนี่ย”
“แม่เกือบทำผมช็อกตายลงไปอยู่เป็นเพื่อนแม่จริง ๆ แล้วนะเนี่ย” เขาฝืนยิ้มแห้ง ๆ
คุณยายด่าลูกชายว่าปากจัดไปหนึ่งที ก่อนเข