นี่ยังกับขยะเปียกเวอร์ชันมนุษย์ที่หาตัวจับได้ยากในปฐพี
ผีสาวฝืนใจกลืนพลังอาถรรพ์สีดำที่เกาะอยู่บนร่างหลินเสวี่ยอิง เพื่อใช้แรงนั้นดึงตัวเองออกมา กว่าจะหลุดออกจากร่างนั้นได้ก็เล่นเอาแทบสิ้นฤทธิ์ ทันทีที่หลุดพ้น เธอก็อาเจียนพรวดออกมา คายไอสีดำที่เพิ่งกินเข้าไปทิ้งอย่างไม่ใยดี
“รสชาติห่วยแตก ขนาดหมายังไม่กินเลย!” ผีสาวสะบัดหน้าหนี เดินจากไปด้วยสีหน้าขมขื่นสุดขีด
ทางด้านหลินเสวี่ยอิงที่ต้องนอนคุกอย่างน้อย 3 ถึง 5 ปี ชีวิตในเรือนจำหญิงไร้เงาบุรุษเพศทำให้ฝันหวานเรื่อง “ซินเดอเรลล่า” ของเธอพังทลายลงในพริบตา
เธอมองลอดซี่กรงเหล็กออกไปยังท้องฟ้าเบื้องนอก น้ำตารินไหลพร้อมกับตัดพ้อโชคชะตา
ฉันควรเป็นนางเอกที่โดดเด่นสิ ทำไมฉันถึงไม่มีโอกาสได้แสดงความสามารถเลย? เนื้อคู่ที่เป็นมหาเศรษฐีผู้แสนดี ยอมสละชีวิตเพื่อฉันคนนั้นอยู่ไหนกันนะ…
เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันแค่ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้องจริง ๆ พอดีได้ยินคนตามหาบ้านตระกูลซู…
ฉันก็แค่ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์และรับเงินน้ำใจมาไม่กี่ร้อยหยวนเองนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจขายที่อยู่ใครสักหน่อย ทำไมต้องทำกับฉันถึงขนาดนี้ด้วย!
ฮือออ… ความใจดีมันผิดนักหรือไงกัน!
ในขณะเดียวกัน ครอบครัวของเด็กสาวที่กระโดดตึกก็กลับมาวางแผนกันต่ออยู่ในห้องพักด้วยความแค้นเคือง
“จะไปกลัวพวกมันทำไม! เอาเลขที่บ้านตระกูลซูไปโพสต์ลงเน็ตเลย ให้ชาวเน็ตรุมประณามพวกเศรษฐีใจดำให้จมดิน!”
“ใช่! เรื่องนี้เรา