อื้น
เธอไม่เคยคิดโทษตัวเองที่ดูแลลูกไม่ดี ในสายตาเธอ พ่อแม่ทุกคนย่อมรักลูก ที่ทำงานงก ๆ ก็เพื่อลูกทั้งนั้น
ความผิดคือพวกดาราพวกนั้นต่างหาก! ชอบโพสต์รูปอ่อยเหยื่อ ดึงดูดความสนใจจนเด็กเสียคน!
ลูกสาวฉันประหยัดกินประหยัดใช้ ส่งเงินให้ซูโล่วเดือนละหลายพันหยวน เงินพวกนั้นจะให้หายวับไปกับตาได้ยังไง?
พ่อของเจี่ยวเจียวทุบโต๊ะดังปัง “ผมไม่สนหรอกว่าติดดาราคืออะไร! ผมรู้แค่ว่าลูกสาวผมตายเพราะซูโล่ว เรื่องนี้จบลงง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้!”
หลังจากการปรึกษาหารืออย่างเคร่งเครียด ในที่สุดพวกเขาก็ได้ข้อสรุปใหม่…
ตระกูลซูนั้นน่ากลัวเกินไป พวกเขาไม่กล้ายุ่ง… งั้นก็ไปพังบริษัทของซูโล่วแทนแล้วกัน!
ในความคิดของพวกเขา… ตระกูลซูอาจทรงอิทธิพลจนแตะต้องไม่ได้ แต่บริษัทต้นสังกัดภาพยนตร์และโทรทัศน์ย่อมต้องรักษาภาพลักษณ์ไม่ใช่หรือ? หากไปสร้างเรื่องที่นั่น อย่างไรเสียพวกคนดังก็ต้องยอมจ่ายเงินเพื่อปิดปากแน่นอน!
**
เมื่อซู่เป่ากลับมาจากโรงเรียน และได้รับรู้เรื่องราวความวุ่นวายของครอบครัวของเด็กสาวผู้ล่วงลับมาสร้างวีรกรรมไว้หน้าคฤหาสน์
เด็กน้อยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตากลมโตฉายแววครุ่นคิด ก่อนเงยหน้าขึ้นบอกคุณลุงของเธอด้วยน้ำเสียงใสซื่อ “คุณลุงสี่คะ… พรุ่งนี้ซู่เป่าพาลุงไปตกปลากันค่ะ!”
“หืม?” ซูโล่วถึงกับทำหน้าไม่ถูก
ท่ามกลางสถานการณ์แบบนี้ เขาแทบไม่กล้าก้าวเท้าออกจากประตูบ้าน เพราะกลัวทั้งผีและกลัวทั้งคนช่างตื๊อ หลานสาว
