่าพูดเหลวไหล ตระกูลซูของเราขาวสะอาดและยึดมั่นในศีลธรรม เราจะทำเรื่องผิดกฎหมายแบบนั้นได้อย่างไร?”
“ผู้หญิงคนนี้… อยู่ได้มากสุดก็แค่ครึ่งบทเท่านั้นแหละ” ลุงเนี่ยกดวางสายพลางพึมพำกับตัวเอง
ถ้าเธออยู่รอดเกินหนึ่งบท เขายอมแพ้และเกษียณตัวเองไปเลย!
ทางด้านผีสาว หลังจากถูกขับไล่ออกจากตระกูลซู เธอก็มายืนสะอื้นไห้อยู่บนสะพานลอย พลางจ้องมองถนนที่มีรถวิ่งขวักไขว่
ดวงตาของเธอแดงก่ำ ร้องไห้กระซิกน่าสงสาร “ฉันรักพี่ชายมากขนาดนี้ ยอมตายเพื่อเขาได้แท้ ๆ… แต่ทำไมเขาถึงไม่เคยมองฉันเลยสักนิด”
ขณะกำลังคร่ำครวญอยู่นั้น เธอก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดี หญิงคนนั้นหิ้วถุงพลาสติกสีดำใบโต อัดแน่นไปด้วยผักสดสำหรับร้านอาหาร เธอวางถุงลงบนพื้นเพื่อพักเหนื่อย พร้อมปาดเหงื่อและน้ำตาที่รินไหล
“ฮือ ๆ… หนักจังเลย เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว…”
หลินเสวี่ยอิงรู้สึกว่าตนเองช่างรันทดเหลือเกิน หลังจากถูกแฟนเก่าไล่ออกจากบ้านปางตาย เธอก็ต้องระหกระเหินมาทำงานเป็นพนักงานบริการในโรงแรม
เดิมทีเธอฝันหวานว่าการทำงานในโรงแรมหรู จะทำให้ได้พบปะชายผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพล ทว่าในความเป็นจริงเธอกลับถูกรังแกสารพัด อย่างวันนี้ ครัวหลังเกิดขาดผักกระทันหัน หัวหน้าก็โยนเงินให้เธอแค่หนึ่งร้อยหยวนแล้วสั่งให้ไปซื้อมาให้ครบ
หนึ่งร้อยหยวนจะไปซื้ออะไรได้? ลำพังค่าแท็กซี่ยังไม่พอเลย!
หลินเสวี่ยอิงขุ่นเคืองใจไม่หาย เธอปาดน้ำตาและเหงื่อ รวบรวมค
