ะตุก
ขอบใจนะ… แกนี่มันลูกกตัญญูจริง ๆ!
ซูโล่วไม่ได้สนใจกระแสในโซเชียลอีกต่อไป เขาหันมาหาซู่เป่าด้วยแววตาจริงใจ “ลุงขอโทษนะซู่เป่า เมื่อคืนลุงไม่น่าไม่เชื่อหนูเลย”
ซู่เป่ายิ้มหวานด้วยท่าทางอ่อนโยน “ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ แต่อย่างที่เขาว่ากันไง… ไม่ฟังคำเตือนของซู่เป่า ก็ต้องมานั่งเสียใจทีหลังแบบนี้แหละ!”
“หลานพูดถูกทุกอย่างเลยซู่เป่า!” ซูโล่วพยักหน้าหงึกหงัก
ในช่วงมื้อเช้า ซูโล่วโดนคุณนายซูประเคนฝ่ามือใส่หัวไปหนึ่งฉาดใหญ่ เขาถึงเพิ่งตระหนักว่าเรื่องที่ตนโพสต์ไปก่อนหน้าได้กลายเป็นความเข้าใจผิดระดับชาติบนโลกออนไลน์ไปเสียแล้ว
เขาไม่รอช้า รีบเข้าไปชี้แจงทันทีว่าคุณแม่ของเขาสบายดี ยังแข็งแรงสุขภาพดี แฟนคลับทั้งหลายโปรดอย่ามโนไปไกล!
ทว่าเหล่าแฟนคลับกลับคิดไปอีกทาง
“พี่ชายคงพยายามเข้มแข็ง กลั้นความเจ็บปวดไว้ในใจสินะ”
“ทำไมชีวิตพี่ชายถึงได้รันทดขนาดนี้! ” ร้องไห้โฮ
“คุณป้าไม่เป็นไรก็ดีแล้วค่ะ ขอภาวนาให้ปาฏิหาริย์มีจริง!”
“สรุปว่าเข้าไอซียูหรือเปล่าคะ?”
หลังมื้อเช้าอันแสนชุลมุนสิ้นสุดลง ซูอีเฉินเตรียมจัดการพาท่านผู้เฒ่าซูและคุณนายซูมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเพื่อตรวจเช็กร่างกายอย่างละเอียด ขณะที่อีกด้านหนึ่ง มู่กุยฝานก็รับหน้าที่เป็นผู้ปกครองไปส่งซู่เป่าและหานหานที่โรงเรียนอนุบาลตามกิจวัตร
ซูโล่วรู้สึกใจหายวาบ
พลันตระหนักว่าเขาต้องอยู่คนเดียว… แล้วเขาจะทำยังไงล่ะทีนี้?
พอนึกถึงยัยผีสาวคนนั้น ขนแขนข
