ยเลยนะ ฉันน่าสงสารขนาดนี้แล้ว พี่ไม่เห็นใจกันสักนิดเลยเหรอ…”
ซูโล่วขมวดคิ้วมุ่น เริ่มรู้สึกว่าแฟนคลับคลั่งไคล้คนนี้ อาจมีปัญหาทางจิตขั้นรุนแรง
เนื่องจากเธอสวมชุดกระโปรงยาวคลุมเท้า เขาจึงยังไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ จนกระทั่งเธอเริ่มลอยจากขอบเตียงมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาในระยะประชิด…
ฝ่าเท้าคู่นั้นไม่ได้แตะพื้น ทว่าปลายเท้ากลับห้อยตกลงมาราวกับคนไร้เรี่ยวแรง……
ผี… ผีผู้หญิงจริง ๆ เหรอวะ?!
ซูโล่วรู้สึกหนาวเยือกไปถึงไขสันหลัง นึกถึงเรื่องที่ซู่เป่าเพิ่งเตือนก่อนนอนขึ้นมาทันที
ที่ว่านอนไม่เต็มเตียง… มันเรียกผีมานอนด้วยได้จริง ๆ เหรอเนี่ย?!
ผีสาวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาหลงใหลคลั่งไคล้ “พี่คะ ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ! หนูรักพี่ตั้งแต่พี่เริ่มเข้าวงการเลยนะ พี่จำหนูไม่ได้จริงๆ เหรอ?”
ในใจของซูโล่วตอนนี้เหมือนมีฝูงม้าถล่มทลายวิ่งวุ่นไปหมด
เขาจะไปจำได้ยังไง? ที่สำคัญคือมันไม่มีอะไรน่าจำเลยสักนิด!
ถึงคนภายนอก มักค่อนแคะว่าเขาภาพลักษณ์ดีแต่นิสัยเสีย แต่ว่าเขาก็มีขอบเขตชัดเจน ไม่เคยยุ่งเกี่ยวหรือติดต่อส่วนตัวกับแฟนคลับคนไหนทั้งนั้น
สุดยอดนักแสดงแถวหน้าของวงการรีบใส่เกียร์หมาวิ่งหนีออกมาทั้งที่ยังไม่ได้สวมรองเท้า เขาพยายามข่มความกลัวไม่ให้วิ่งหัวซุกหัวซุนจนเสียฟอร์ม มือหนึ่งคว้าโทรศัพท์กับกุญแจห้องได้ ก็รีบเผ่นออกจากห้องพักทันที
เขาเร่งฝีเท้าด้วยความรวดเร็ว โรงแรมระดับห้าดาวที่มีความเป็นส่วนตัวส