ูดสักอย่างหนึ่งที่ตัวเองไม่ต้องเดา นั่นคือที่แห่งนี้ มันทำให้ผมเสียวสันหลัง
“ที่นี่มันสมเหตุสมผลตรงไหน? แชต เห็นนี่ไหม?”
เจมี่ขยับไม้เซลฟี่ไปโดยรอบ ปิดท้ายด้วยการเปิดไฟฉายและโบกมันไปทั่วบริเวณ
แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ความเป็นสตรีมเมอร์ของเขาก็ยังคงทำงานเต็มที่อยู่
“…มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด เราอยู่ที่ไหนกันแน่เนี่ย? ทำไมถึงไม่มีใครค้นเจอที่นี่มาก่อนเลยล่ะ? ทุกคน… สังเกตเห็นรูปปั้นนั่นไหม? มันเป็นของปลอม แต่ฉันมั่นใจว่าก่อนหน้านี้มันไม่ได้ปลอมแน่ ๆ มันมีอะไรบางอย่าง… มาทำให้สถานการณ์เลวร้าย และ… และ…”
ใบหน้าของเขาซีดเผือดหลังจากที่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แต่แล้วเขาก็รีบหุบปากตัวเอง พลางเงยศีรษะขึ้น
ผมเองก็เงยขึ้นเช่นเดียวกัน
กุกกัก~
เราทั้งคู่ต่างสัมผัสได้
…เสียงสั่นสะเทือนเบา ๆ จากทางด้านบน
ทันใดนั้นเอง ผมรู้สึกขนลุกซู่ราวกับว่าผิวหนังของตัวเองมีอะไรบางอย่างไต่ผ่าน ลำตัวหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
จากนั้น—
‘วิ่ง!’
เจมี่เป็นคนแรกที่พุ่งตัว เคลื่อนกายลึกเข้าไปในอุโมงค์ประหลาด โดยมีผมไล่ตามอยู่ด้านหลัง
ไม่ว่าพวกคนข้างบนจะเป็นใคร พวกเขาต้องเป็นคนสร้างอุโมงค์นี้ขึ้นมาแน่นอน แล้วก็ไม่ใช่กลุ่มคนปกติที่บังเอิญมาสำรวจที่เดียวกันในเวลาเดียวกันด้วย
…เสียงกรีดร้องก่อนหน้า
