เอ๋อร์อุทาน ต้องยอมรับเลยว่าหลานสาวเขานี่มันอัจฉริยะชัด ๆ!
“ยังไม่จบค่ะ” ซู่เป่าร้องบอก
เธอกระชับดาบไม้ท้อที่ร้อยยันต์สีเหลืองไว้มั่น แล้ววิ่งเข้าใส่จุดที่วิญญาณลอยอยู่ “ย้าก! ตี ๆ ๆ”
เด็กน้อยควงดาบไม้ท้อโบกไปมา เมื่อไม่มีร่างศพคอยกำบัง พรายน้ำทั้งสองก็เตรียมหาทางหนี
“ชีวิตไม่แน่นอน ไส้กรอกใหญ่พันไส้กรอกเล็ก… โจมตีด้วยตูด!” ซู่เป่าตะโกนก้อง
ปึ้ด… ปี้!
เสียงแปลกปลอมดังมาจากบั้นท้ายเล็ก ๆ เพียงนิดเดียว แต่กลับส่งพลังมหาศาลจนผีผู้หญิงกระเด็นหวือไปไกล
ยังไม่ทันหายตกใจ ซู่เป่าก็ขว้างน้ำเต้าวิญญาณออกไปทันที “ไปเลย!!”
วูบ! ผีเจ้าชู้ปลิวละล่องออกมาจากน้ำเต้า
วิญญาณทั้งสามตนซึ่งกำลังล้อมวงเล่นไพ่อยู่ในน้ำเต้าถึงกับงง ผีเจ้าชู้ที่กำลังพยายามหยอดคำหวานจีบผีขี้ขลาดอยู่ดี ๆ กลับถูกเหวี่ยงออกมาข้างนอกซะงั้น แต่เมื่อเห็นวิญญาณร้ายพุ่งเข้ามาหาซู่เป่า เธอก็ไม่รอช้า ตบฝ่ามือออกไปอย่างแรง
สำหรับผีเจ้าชู้แล้ว ผีดุร้ายพวกนี้ยังไม่น่ากลัวเท่าอารมณ์ของซู่เป่าเลยสักนิด!
ผีผู้หญิงขึ้นชื่อว่าดุร้ายที่สุด ถูกผีเจ้าชู้กดทับไว้จนดิ้นไม่หลุด “โฮก… โฮก!” เธอพยายามขัดขืนด้วยความโกรธแค้น
แต่ในจังหวะนั้นเอง วิญญาณเด็กสาวที่อยู่ข้าง ๆ กลับทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นเรือ น้ำตาไหลอาบแก้มพลางร้องขอ “ขอร้องล่ะ… ปล่อยแม่ของฉันไปเถอะนะคะ…”
