่ใช่การใช้อำนาจมิชอบ แต่มันเป็นเหตุบังเอิญระหว่างเธอกำลังปฏิบัติหน้าที่จับผีเท่านั้น…
ให้ตายสิ! กลายเป็นว่ายมทูตตัวน้อยขาวสะอาดไร้รอยด่างพร้อยในประวัติทำงาน แต่เขากลับต้องกลายเป็นแพะรับบาปก้อนโตเสียอย่างนั้น!
“ถามจริงเถอะ… ก่อนเธอจะมาเกิด ทุกอย่างนี่มันถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วใช่ไหม?” จี้ฉางจ้องมองซู่เป่าด้วยสายตาจับผิด
“อาจารย์พูดเรื่องอะไรคะ? หนูไม่เห็นเข้าใจเลย” ซู่เป่าทำหน้าซื่อตาใส
เมื่อมองสบตากับดวงตากลมโตอันใสซื่อบริสุทธิ์ของเด็กน้อยตรงหน้า จี้ฉางก็สัมผัสไม่ได้ถึงร่องรอยของการเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย ในแววตาเธอกลับมีเพียงความงุนงงสับสนเท่านั้น เขาจึงได้แต่ถอนหายใจยาวด้วยความท้อแท้
ช่างเถอะ… ตอนนี้ยมทูตตัวน้อยก็แค่เด็กสี่ขวบ จะไปรู้อะไรได้ล่ะ
เขานึกค่อนแคะในใจ
ไอ้ยมบาลจอมเจ้าเล่ห์นั่น! ชอบแกล้งลูกน้องเสียจริง!
“เอาละ… เลิกคิดเรื่องนั้นก่อน เรามาหาทางกันดีกว่าว่าจะตามหาเศษเสี้ยววิญญาณแม่ของเธอกลับมาได้ยังไง” จี้ฉางยกมือกุมขมับพร้อมกับเปลี่ยนเรื่อง เขาหันไปถามซูจิ่นอวี้อีกครั้ง “ซูจิ่นอวี้… ลองตั้งสติคิดดูดี ๆ เธอจำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ หรือ? นี่คือลูกสาวของเธอ นี่คือพี่ชายคนโต น้องชาย และพี่ชายคนที่ห้าของเธอนะ”
สายตาของจี้ฉางเหลือบไปเห็นมู่กุยฝานที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่อย่างเงียบเชียบ…
ช่างเถอะ เจ้านี่ไม่คุ้มค่าที่จะเอ่ยถึง
“จำอะไรไม่ได้เลยค่ะ” ซูจิ่นอวี้ส่ายหน้าเบา ๆ
ซูอีเฉินรู้สึกบี
