่นอวี้รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในใจ แม้ความทรงจำยังไม่กลับมา และอาจพูดได้ว่าเพิ่งจะเคยพบหน้ากันจริง ๆ เป็นครั้งแรก
แต่ความรู้สึกผูกพันกลับลึกซึ้งราวกับอยู่ด้วยกันมานานแสนนาน… ยากเหลือเกินที่จะไม่รู้สึกสะเทือนใจ
“พี่ชาย” ของเธอเหล่านี้ รักและทะนุถนอมเธอจากใจจริง รวมถึง “ลูกสาว” ตัวน้อยคนนี้ด้วย…
ซูจิ่นอวี้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนคลี่ยิ้มออกมา “อืม… ไปด้วยกันค่ะ!”
ครอบครัวแสนดีขนาดนี้ เธอก็อยากจดจำทุกอย่างให้ได้เร็ว ๆ แล้วเหมือนกัน
ทันใดนั้นเธอก็หลุดหัวเราะออกมาพลางมองดูซู่เป่า “เฮ้อ… ตอนแรกฉันนึกว่าแค่มีลูกสาวเพิ่มมาคนเดียวเสียอีก ที่ไหนได้ กลับมีพี่ชายเพิ่มมาตั้งสามคนแน่ะ”
“ไม่ใช่สามนะ พี่ชายของเธอมีตั้งแปดคนต่างหาก” ซูอิงเอ๋อร์รีบแก้คำพูดทันที
“แล้วยังมีคุณพ่อกับคุณแม่ที่รอเธออยู่ด้วย” ซูอีเฉินเสริมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ซู่เป่ารีบชูมือขึ้นสูง “ยังมีท่านอาจารย์ด้วยนะคะ!” เด็กน้อยหยุดคิดครู่หนึ่ง จึงร่ายต่อยาวเหยียด “ยังมีเสี่ยวอู่ด้วย! แล้วก็คุณเต่าแก่ด้วยค่ะ!”
จี้ฉางมองดูภาพความวุ่นวายที่เต็มไปด้วยพลังและความกระตือรือร้นของคนตระกูลซูจนพูดไม่ออก เขาเปิดสมุดบันทึกวิญญาณออกพลางพึมพำขณะตวัดพู่กันเขียนบางอย่างลงไป
ข้าง ๆ กันนั้นซูเหอเวิ่นยังคงซักไซ้ไล่เลียงไม่หยุด ดูท่าทางเขาจะสนใจเรื่องสถิติผีสางเทวดามากกว่าเรื่องอื่น
“เมื่อกี้มีผีเยอะขนาดนั้น… น้ำเต้าอาคม ของน้องสาวค
