่เจ้า เสี่ยวอวี้… เธอรวยแล้ว!!”
ซูเสี่ยวอวี้จ้องมองลอตเตอรี่ในมือด้วยอาการช็อกสุดขีด
แบบนี้ก็ได้หรือ? เธอต้องถูกเทพแห่งโชคลาภเข้าสิงแน่นอน!
หลังจากตั้งสติได้ เธอก็พบว่าใกล้สายแล้ว จึงรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า และมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย Y ทันที
ชั่วโมงเรียนแรกผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว เธอค่อย ๆ แอบเข้าทางประตูหลังของห้องบรรยาย พอดีกับที่อาจารย์กำลังเอ่ยว่า “เอาละ ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ดูเหมือนทุกคนยังไม่ตื่นเต็มตานะ เราจะเช็กชื่อกันเดี๋ยวนี้”
เมื่อเห็นนักเรียนนอนฟุบกันเต็มห้อง อาจารย์จึงตัดสินใจใช้วิธีเช็กชื่อเป็นการปลุกให้นักศึกษาตื่นตัว
“ซูเสี่ยวอวี้!”
“มาค่ะ!” หญิงสาวที่เพิ่งหย่อนก้นนั่งลงรีบยกมือขานรับ
อาจารย์มองเธอแวบหนึ่งก่อนเรียกชื่อคนต่อไป เพื่อนร่วมชั้นสองคนที่นั่งข้าง ๆ มองเธอด้วยความประหลาดใจ “โอ้โห ดวงเธอจะดีเกินไปไหมเนี่ย…”
“อืม ก็ธรรมดานะ ระดับสามของโลกเท่านั้นเอง” ซูเสี่ยวอวี้ตอบสั้น ๆ
ณ ถนนหลังมหาวิทยาลัย Y บริเวณจุดเกิดอุบัติเหตุเมื่อครู่
ซู่เป่า นั่งยอง ๆ อยู่ริมถนน เด็กน้อยมองรถที่วิ่งผ่านไปมาด้วยสายตาประหลาดใจ “ท่านอาจารย์คะ พาหนูออกมาเดินเล่นทำไมเหรอ?”
ที่แท้จี้ฉางยังตามหาดวงจิตของซูจิ่นอวี้ไม่เจอ จึงคิดลากซู่เป่าออกมาเดินเล่นรอบหนึ่ง เขาคำนวณด้วยนิ้วมือจนพบว่าการตามหาตัวเธอนั้นต้องพึ่งพาสื่อนำทางจากซู่เป่าเท่านั้น
เขามองอุบัติเหตุตรงหน้าที่มีรถชนกันถึงแปดคัน มีผู้เสียชีว
