ิตหนึ่งคนและบาดเจ็บอีกเจ็ดคน เขาตรวจสอบวิญญาณคนตาย คนเจ็บทั้งหมดแล้วแต่ยังไม่พบซูจิ่นอวี้
“แปลก ลางบอกเหตุชี้ชัดว่าควรอยู่ที่นี่… ฉันคิดว่าจะมีเหตุการณ์วิญญาณสวมร่างเกิดขึ้นจริง ๆ เสียอีก”
โดยทั่วไปการย้ายจิตสวมร่างมักเกิดจากอุบัติเหตุรุนแรงจนข้ามมิติไป ทว่าความจริงพิสูจน์แล้วว่าเขาคงคิดมากเกินไปเอง
ซู่เป่าลุกขึ้นยืนทันทีพลางตบแขนจี้ฉาง “อาจารย์คะ บอกหนูมาเถอะว่ากำลังเจอปัญหาอะไรอยู่? คุยกับหนูได้นะ ซู่เป่าช่วยท่านอาจารย์ได้ค่ะ!”
หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง เขาตัดสินใจเอ่ยออกมา “ซู่เป่า… เมื่อไม่กี่วันก่อน วิญญาณแม่ของเธอกลับมาดูบ้านเป็นครั้งสุดท้ายก่อนไปเกิดใหม่ แต่ตอนนี้กลับพลัดหลงไปเสียแล้ว…”
“คุณแม่หายไปเหรอคะ?” ซู่เป่าชะงักค้างไปทันที
จี้ฉางลูบจมูกพลางอธิบาย “คือ… เกิดเหตุไม่คาดฝันนิดหน่อย วิญญาณของแม่เธอกลายเป็นดวงดาวลอยหายไป อาจารย์ตามหามาสองวันแล้วยังไม่พบ เราต้องตามหาแม่ของเธอให้เจอ เพื่อส่งไปเกิดใหม่…”
“ทำไมท่านอาจารย์ไม่บอกหนูให้เร็วกว่านี้คะ?” ซู่เป่ารีบพูดด้วยความร้อนรน
“เร็วเข้าค่ะ ไปตามหาคุณแม่กัน!” ยังไม่ทันที่จี้ฉางจะเอ่ยจบ ซู่เป่าก็อุ้มตุ๊กตากระต่ายผ้าวิ่งออกไปแล้ว
คุณแม่… เธอกำลังจะได้พบคุณแม่อีกครั้งแล้ว!
ซู่เป่าไม่อาจข่มความรู้สึกตื่นเต้นในใจได้ แม้คนในตระกูลซูทั้งคุณตา คุณยาย และบรรดาคุณลุงต่างจะรักและดีกับเธอมากเพียงใดก็ตาม
ทว่าในส่วนลึกของหัวใจ เธอยังคงปรารถนาไ
