บทที่ 150 จริง ๆ แล้ว… มีโชคเข้าขั้นสุด
พระจันทร์สว่างกระจ่างฟ้าท่ามกลางดาวดวงน้อย เสียงจากแผงหมูกระทะหลายแห่งในหมู่บ้านใจกลางเมืองเต็มไปด้วยเสียงชนแก้ว และเสียงทายลูกเต๋าอันอึกทึก
ทว่าเมื่อผ่านย่านที่วุ่นวายนี้ไป จะพบกับอาคารบ้านสร้างเองที่ตั้งเบียดเสียดกันอย่างแออัด หน้าตึกหนึ่งแขวนป้ายไฟวิ่งหลากสีสันกะพริบวิบวับ เขียนตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวว่า อพาร์ตเมนต์แห่งความรัก
ภายในห้องชุดเดี่ยวบนชั้นสี่ ชายผู้มีนิสัยประหลาดกำลังจ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยความตื่นเต้น
เขาคือ ชางชิงเป่ย ชายคนที่ตัดนิ้วตัวเองโชว์ในคลิปวิดีโอนั่นเอง ชางชิงเป่ยพบว่าวิดีโอที่เขาเพิ่งโพสต์ไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน มียอดผู้ชมทะลุล้านครั้งแล้ว และมีคนกดไลก์กว่าเจ็ดหมื่นกว่าครั้ง…
เขากำลังจะดังเป็นพลุแตก!
แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ดีใจเกินสองวินาที โทรศัพท์ก็แจ้งเตือนขึ้นมา
วิดีโอของคุณถูกลบเนื่องจากละเมิดข้อกำหนด!
ชางชิงเป่ยตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น
ทำไมถึงลบวิดีโอของเขา!
“ฉันเป็นคนพูดออกไปเองว่าจะคุกเข่าขอโทษ แต่เพราะบริษัทเร่งงานจนไม่ได้เช็กโทรศัพท์แค่คืนเดียว…” เขาบ่นพึมพำด้วยความเสียดาย เมื่อเห็นกระแสของตนถูกคนอื่นชิงตัดหน้าขโมยไปเสียแล้ว
ชายหนุ่มเปิดดูโทรศัพท์ มองด้วยความริษยาไปยังบัญชีเหล่านั้นกลายเป็นที่รู้จัก และได้ผู้ติดตามมากมายจากการขอโทษซู่เป่า คนแรกที่แอบอ้างเป็นเขาได้ไลฟ์สดคุกเข่าบนทุเรียน ตอ
