คบกับพวกเขาก็ได้… เพราะความจริงแล้ว คนที่ฉันชอบมาตลอด… ก็คือคุณซูคนเดียวค่ะ!” เธอพูดย้ำอย่างจริงใจ
พูดจบ ใบหน้าของเธอก็แดงซ่านขึ้นมาทันทีเหมือนเล่นกล เธอเริ่มจินตนาการว่าพระเอกกำลังหึงจนต้องเข้ามาเค้นความจริง และเธอก็จะร้องไห้ตัดพ้อว่า “คุณนั่นแหละคนเลว!” แล้วเขาก็จะดึงเธอเข้ามากอด…
หลินเสวี่ยอิงเหลือบมองซูอีเฉินด้วยความเขินอาย แต่ว่าสายตากลับไปปะทะกับอี้ปินที่ยืนอยู่ด้านหลังซูอีเฉินพอดิบพอดี หัวใจของเธอหล่นวูบ
แต่สิ่งที่ทำให้เธอช็อกยิ่งกว่า คือเสียงคุ้นเคยของชายอีกสองคนดังมาจากข้างหลัง
“ที่แท้… สำหรับเธอแล้ว ฉันไม่มีความหมายอะไรเลยสินะ?” โจวเซียวหัวเราะอย่างขมขื่น
“เชอร์รี่น้อย… นี่เธอ…” อวี๋เซินเหมี่ยวเองก็แทบไม่อยากเชื่อหู ตัวเองเพิ่งผ่านค่ำคืนที่แสนพิเศษกับเธอมา แต่เธอกลับบอกว่าไม่สนิทกับเขา!
หลินเสวี่ยอิงหน้าซีดเผือด เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายทั้งสามคนจะมาปรากฏตัวพร้อมกัน และได้ยินสิ่งที่เธอพล่ามออกมาทั้งหมด!
ซู่เป่ามองดูด้วยความทึ่ง
ป้าคนนี้เก่งจังเลย หน้าเปลี่ยนสีได้เหมือนมีสวิตช์เลย เดี๋ยวแดงเดี๋ยวขาว ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ!
หลินเสวี่ยอิงยืนอ้าปากค้าง สมองหมุนติ้วด้วยความสับสน เธอเอ่ยถามเสียงสั่น “คุณ… พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ…”
