บทที่ 129 คุณพ่อมู่ถามว่า ชนะหรือเปล่า?
บรรยากาศในห้องเรียนวุ่นวายไปหมด หยางหยางยังคงร้องไห้ฟูมฟายไม่หยุด ปากก็ตะโกนด่าทอคำหยาบคายออกมาเป็นชุด ส่วนซู่เป่ารู้สึกคันยุบยิบบนใบหน้า เธอจึงยกมือขึ้นลูบเบา ๆ
จี้ฉางถึงกับหน้ามืด เมื่อสังเกตเห็นว่าใบหน้าเนียนใสของซู่เป่าถูกข่วนจนมีเลือดซิบ เขาฉายแววตาเยือกเย็นออกมาทันที “ไอ้เด็กเวรเอ๊ย! ลูกหลานใครกัน? คืนนี้ฉันจะไปหาถึงบ้านเลย!”
‘ลูกไม่สั่งสอน ย่อมเป็นความผิดของพ่อแม่’ ดูเอาเถอะ เด็กเกเรคนนี้พ่นคำด่าหยาบ ๆ ออกมาทุกคำ คาดว่าคงซึมซับมาจากย่าของตัวเองนั่นแหละ
ในเมื่อซู่เป่าจัดการตัวเด็กไปแล้ว… งั้นเขานี่แหละจะไปจัดการตัวผู้ใหญ่เอง!
ไม่ใช่แค่คนเป็น ๆ นะ แม้แต่บรรพบุรุษที่อยู่ใต้ดินเขาก็จะตามไปล้างบัญชีให้เรียบ!
*
ทางด้านคุณยายซู เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าเพียงแค่เท้าก้าวพ้นรั้วบ้านกลับมา โทรศัพท์จากโรงเรียนอนุบาลจะดังขึ้นทันที “อะไรนะคะ? เด็กทะเลาะกัน!?”
หลังจากวางสาย คุณยายซูก็รีบเรียกท่านผู้เฒ่าซูแล้วบึ่งรถกลับไปยังโรงเรียนของหลานสาวทันทีระหว่างทางเธอยังรีบต่อสายหาลูกชายคนโตด้วย
“อะไรนะ? ทะเลาะกัน? แล้วซู่เป่าบาดเจ็บตรงไหนไหมครับ!” ซูอีเฉินที่ได้รับสายถึงกับชะงัก
คำแรกของลุงใหญ่ ไม่ได้ถามว่าใครผิดใครถูก แต่ถามว่าหลานสาวของเขาเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
จากนั้นเขาก็สั่งยกเลิกการประชุมที่เพิ่งเริ่มไปได้เพียงครึ่งทาง รีบออกจากออฟฟิศมุ่งหน้าไปโรงเรียนทันที
ร
