อง และตวัดเท้าเตะปึกเข้าหัวเข่าของหยางหยาง
เด็กชายถูกเตะจนเสียหลักถอยกรูดไปหลายก้าว แล้วล้มก้นจ้ำเบ้าลงบนพื้นเสียงดัง ตึ้ง!
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ กว่าครูฮวาจะวิ่งมาถึงจุดเกิดเหตุ หยางหยางก็ลงไปนอนดิ้นพราดร้องไห้โฮเสียงดังลั่นห้องเสียแล้ว
“เธอตีฉัน! ฮือออ ยัยเด็กบ้าตีฉัน! ฉันจะบอกคุณย่าให้มาจัดการเธอ!”
“เธอมันเด็กนรก! ขอให้เธอไม่ตายดี!”
หยางหยางร้องไห้ไปด่ากราดไปไม่หยุดปาก คำหยาบคายรุนแรงพรั่งพรูออกมาจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นคำพูดของเด็กอนุบาล ไม่รู้ว่าไปเรียนมาจากใครกันแน่…
ส่วนซู่เป่าในตอนนี้… เธอยืนเท้าสะเอว เชิดหน้าขึ้นอย่างดื้อรั้น ใบหน้ากลมจิ้มลิ้มเต็มไปด้วยความไม่ยอมคน ดูทั้งน่ารักและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน
จี้ฉางถึงกับอ้าปากค้างจนหุบไม่ลง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า ศิษย์ตัวน้อยที่ดูนุ่มนิ่มคนนี้ จะเปิดตัววันแรกในโรงเรียนด้วยการเปิดศึกชกต่อยกับเพื่อนร่วมชั้นแบบถึงพริกถึงขิงขนาดนี้!
แบบนี้… แบบนี้มันเกินคาดไปมากจริง ๆ!
