“หมายความว่ายังไง? ทำไมถึงไม่นับเป็นทรัพย์สินร่วมล่ะทนาย!”
“คุณช่วยบอกผมหน่อยว่า ก่อนหน้านี้เงินที่คุณใช้สอยกันมาตลอด มันโอนมาจากบัตรของแม่ยายคุณใช่ไหม?” ทนายความปั้นหน้าลำบากใจพลางถามเสียงเครียด
“ใช่ครับ…” สามีตอบเสียงแผ่ว
เรื่องของเรื่องคือ ตอนแต่งงานกันใหม่ ๆ ซินจื่อเหมิงเคยเซ็นสัญญากับเว็บไซต์นิยายเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง แต่สัญญานั้นเอาเปรียบมาก และผูกติดบัตรประชาชนของเธอไว้แน่นหนา หากไม่ได้รับอนุญาต เธอไม่มีสิทธิ์ไปเขียนให้ที่อื่นเด็ดขาด
ซินจื่อเหมิงที่ไร้ทางเลือก จึงแอบใช้บัตรประชาชนของแม่ตัวเองมาลงทะเบียนในเว็บไซต์ปัจจุบัน ตั้งนามปากกาใหม่ และซุ่มเขียนจนโด่งดังมาถึงทุกวันนี้ โดยใช้บัญชีธนาคารของแม่ในการรับเงินมาโดยตลอด
ทนายความถอนหายใจยาว “งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้วครับ ในเมื่อภรรยาของคุณใช้บัตรประชาชนของแม่เธอในการลงทะเบียน และเงินค่าต้นฉบับก็โอนเข้าบัญชีแม่เธอโดยตรง ตามหลักฐานมันคือเงินของแม่ยายคุณครับ! การที่ท่านโอนให้พวกคุณใช้ถือเป็นการให้โดยเสน่หา ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับสิทธิ์ในทรัพย์สินร่วมของสามีภรรยาเลยสักนิด”
ทั้งแม่ทั้งลูกถึงกับนั่งนิ่งเป็นหิน อึ้งจนพูดไม่ออก!
แม่สามีเริ่มโวยวายด้วยความตื่นตระหนก “แต่นั่นมันเงินที่ยัยนั่นหามาได้นะ! ไม่ใช่แม่ของมันหาเสียหน่อย! พวกคุณกำลังโกหกเข้าข้างมันใช่ไหม!!”
“แล้วคุณมีหลักฐานพิสูจน์ไหมล่ะครับ?” ทนายย้อนถามด้วยความเหนื่อยหน่าย “บอกไว้เลยนะ
