น้าซู่เป่าพอดี เด็กน้อยไม่รอช้า ชูน้ำเต้าอาคมขึ้นมาทันที “เข้าไปซะ!”
ร่างวิญญาณร้ายถูกมวลสารลึกลับดึงดูดเข้าไปภายในน้ำเต้าทันควัน!
ทว่าปีศาจร้ายระดับนี้ไหนเลยจะยอมถูกสยบง่าย ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ซู่เป่าต้องจัดการตามลำพังโดยไม่มี จี้ฉางคอยช่วยเหลือ เมื่อผีสาวไร้หัวเข้าไปด้านใน เธอก็ดิ้นรนต่อต้านทันที
น้ำเต้าอาคมสั่นระรัวจนซู่เป่าแทบควบคุมไม่อยู่ เธอรู้สึกอึดอัดตรงหน้าอกอย่างรุนแรง จนพ่นเลือดออกมาเป็นฟอง ร่างน้อยอ่อนระทวยก่อนทรุดฮวบลงกับพื้น…
มู่กุยฝานม่านตาหดเล็กลงด้วยความตกใจสุดขีด “ซู่เป่า!”
เขารีบถลาเข้าไปอุ้มลูกสาวเข้าสู่อ้อมกอดทันที ใบหน้าของเด็กน้อยขาวซีดไร้สีเลือด แต่มุมปากเล็กเปื้อนคราบเลือดยังพยายามขยับพึมพำ “ไม่… อนุญาต… ให้หนี…”
วิญญาณร้ายพุ่งทะยานออกจากน้ำเต้าได้สำเร็จ พลังอาฆาตบนร่างพุ่งสูงขึ้น ด้วยสภาพน่าเกลียดน่ากลัวกว่าเดิม ลำคอที่ไร้ศีรษะส่งเสียง “ฮ่อ ฮ่อ ฮ่อ” ข่มขวัญไปทั่วบริเวณ
ผีขี้ขลาด และ ป้าหน้าเหวี่ยง ถูกกระแสพลังอาฆาตบังคับให้ปรากฏกายออกมา เมื่อเห็นซู่เป่าบาดเจ็บจนไอเป็นเลือด
ผีขี้ขลาด เด็กชายวัย 14 ผู้ไม่เคยได้รับความรักจากใครนอกจากลูกอมเพียงเม็ดเดียวที่ซู่เป่าเคยมอบให้ก็พุ่งเข้าใส่ผีไร้หัวโดยไม่คิดชีวิต!
แต่ว่าพลังของเขาอ่อนแอกว่ามาก ผีขี้ขลาดถูกผีไร้หัวฉีกแขนไปข้างหนึ่ง และกลืนกินเข้าไปต่อหน้าต่อตา!
ผีป้าหน้าเหวี่ยงร้องเสียงหลง “อ๊ายยย—!”
เธอตั้งท่าพุ่งเข้
