ุ้มซู่เป่าพลางกวาดสายตาคมปลาบมองบรรดาหัวหน้าหน่วยทั้ง 18 สำนักและเหล่ารองแม่ทัพซึ่งนั่งอยู่เบื้องล่าง
ใบหน้าของเขาเย็นชาและแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามโดยไม่ต้องเอ่ยคำขู่ “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก… นี่คือลูกสาวของฉัน ซู่เป่า คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลมู่!”
“จากนี้ไป คำพูดของเธอคือคำสั่งของฉัน หากเธอมีคำขอใด ๆ ไม่ต้องถามเหตุผล ให้พวกแกทำตามทั้งหมด!”
“และจำไว้… ไม่ว่าเมื่อไหร่ การปกป้องซู่เป่าคือความสำคัญอันดับหนึ่ง!”
เหล่าชายฉกรรจ์เบื้องล่างขานรับพร้อมกันด้วยเสียงอันหนักแน่นดังกึกก้อง “รับทราบครับ!”
คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนสนิทที่มู่กุยฝานสร้างขึ้นมากับมือในช่วงที่เขาระหกระเหินสร้างตัว ทุกคนจงรักภักดีถวายหัว ตระกูลมู่ของเขากลายเป็นขุมกำลังอิสระทรงอิทธิพลในระดับโลก
สามารถต่อกรกับตระกูลมหาอำนาจของต่างชาติได้สบาย ๆ ในทางสาธารณะพวกเขาคือผู้พิทักษ์ชาติ ส่วนในทางลับ… เรื่องใดที่กฎหมายจัดการไม่ได้ พวกเขาก็พร้อมลงมือด้วยวิธีของตนเอง
เวลานี้ซู่เป่ามีรอยยาสีแดงแต้มอยู่บนหน้าผากปูด ๆ ทว่าฝีมือการทายาของผู้ชายหยาบกระด้างอย่างมู่กุยฝานกลับป้ายไปเสียกว้างจนดูน่ากลัวมากกว่าน่ารัก…
“ซู่เป่าเป็นคุณหนูน้อยนะคะ ไม่ใช่คุณหนูใหญ่!” เด็กน้อยรีบยกมือคัดค้านทันที
ถึงแม้เธอจะโตกว่าเด็กสามขวบแล้ว แต่เธอก็เพิ่งสี่ขวบเองนะ ผู้ใหญ่เขาเรียกคุณหนู แต่เธอเป็นเด็ก ต้องเรียกว่า ‘คุณหนูน้อย’ ถึงจะถูก!
เจ้าตัวเล็กทำหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
