ยโดยเฉพาะ… เฮ้อ มันมีมูลค่าหลายร้อยล้านเลยนะ” คุณปู่มู่รีบเสริม เขากะพริบตาเล็กน้อย
ตระกูลซูไม่ใช่คนรวยหรอกหรือ? ถือโอกาสหลอกเอาเงินพวกเขาสักหลายร้อยล้านดีกว่า!
มู่กุยฝานมองไปด้านซุ้มดอกไม้ที่ตั้งอยู่สองข้างของสวน ซึ่งเรียงตัวอย่างลงตัว บนซุ้มดอกไม้แต่ละอันมีการจัดวางแจกันโบราณอย่างพิถีพิถันสองใบ
“น่าเสียดายจริง ๆ” เขาถอนหายใจเบา ๆ
ยังไม่ทันให้คนในตระกูลมู่ได้พูดอะไร มู่กุยฝานก็คว้าตัวพ่อบ้านจางซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ทันที!
มีเพียงเสียงตูมดังสนั่นหวั่นไหว พ่อบ้านจางถูกเหวี่ยงออกไป พุ่งชนแท่นวางดอกไม้หลายชิ้น แจกันโบราณทั้งหมดที่อยู่บนแท่นวางดอกไม้ตกลงมาดังเคลง ๆ แตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ยับเยินเกินกว่าจะนับจำนวนได้นี้อีกแล้ว!
ซู่เป่าเบิกตากว้าง อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง
โอ้โห!
เยี่ยมเลย!
ร่างของพ่อบ้านจางถูกเตะจนกลิ้งกระเด็นไปกลางลานบ้าน เขาพยายามยันกายขึ้นพลางไอโขลกพ่นเลือดออกมาคำใหญ่ ก่อนล้มฟุบนอนคว่ำหน้าตัวสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย
“คุณ…คุณชายใหญ่…” เขาเค้นเสียงเอ่ยด้วยความตระหนกสุดขีด
เหตุใดเทพสงครามถึงลงมือกับเขา!?
ทางด้านคุณปู่และคุณนายผู้เฒ่ามู่ต่างยืนนิ่งงันดุจหุ่นปั้น พลางพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว “ผิดแล้ว… หลานตีคนผิดแล้ว!”
โดยเฉพาะคุณปู่มู่ ในเวลานี้รู้สึกปวดร้าวไปถึงขั้วหัวใจ หัวใจดวงเฒ่าราวกับมีเลือดหยดหยาดเมื่อมองดูซากวัตถุโบราณแตกสลาย… ของรักของหวงของเขาทั้งนั้น!
