บทที่ 98 ใช้เงิโที่นฉันแล้วยังกล้ามาทำหน้าไม่พอใจ?
สีหน้าของสามีซินจื่อเหมิงดูแย่ถึงขีดสุด เขาคิดว่าการที่เธอแสดงอารมณ์ต่อหน้าญาติพี่น้องของเขานั้น เป็นการกระทำฉีกหน้า และไม่ให้เกียรติกันอย่างรุนแรง
ป้าสะใภ้รองยังคงสวมบทบาทนักเสี้ยม คอยเติมเชื้อไฟไม่หยุด “เธอนี่นะ… ทำไมแค่เสนอความคิดเห็นนิด ๆ หน่อย ๆ ถึงต้องโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้ด้วยล่ะ? ถ้าไม่อยากให้ช่วยแนะนำก็บอกกันดี ๆ สิ ฉันก็แค่หวังดีกับพวกเธอทั้งนั้นแหละ!”
“เธออย่าลืมนะ ว่าเมื่อก่อนเธอก็เป็นแค่พนักงานคนหนึ่ง ที่ช่วงนี้โชคดีหาเงินได้เยอะหน่อยก็เท่านั้น ใครจะไปรู้ว่าปีหน้า อาจจะไส้แห้งหาเงินไม่ได้แล้วก็ได้ ที่ฉันบอกให้ซื้อบ้านราคาถูกลงน่ะ ก็เพื่อตัวเธอเองทั้งนั้น!”
สามีของซินจื่อเหมิงคว้ากุญแจรถ กระเป๋าสตางค์ และโทรศัพท์มือถือออกมาวางฟาดลงบนโต๊ะกลางอย่างไม่ใส่ใจ เขาถอดรองเท้าแล้วเตะส่งไปทางหนึ่ง แล้วเอนกายพิงโซฟาด้วยท่าทางราวกับเป็นเจ้าชีวิต
“คนเราต้องรู้จักประหยัด เธอดูแม่ฉันเป็นตัวอย่างสิ ท่านใช้ชีวิตประหยัดมาตลอด ไม่เคยใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ทุกวันนี้ถึงได้สุขภาพแข็งแรงดีแบบนี้ไง” เขาพ่นคำสั่งต่อ “ป้าสะใภ้พูดถูก อีกอย่าง วันนี้ค่าต้นฉบับเข้าแล้วใช่ไหม? อย่าลืมโอนเข้าบัตรของฉันล่ะ จะได้ไม่เอาไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายจนหมด”
“ใช่จ้ะ มีเหตุผลที่สุด วัน ๆ เอาแต่ซื้อของไร้สาระ เปลืองเงินเปล่า ๆ” ป้าสะใภ้รองรีบพยักหน้าเห็นพ้องราวกับเป็น
