ก น่าเสียดายที่เขาเย็นชาเกินไป หน้านิ่งตลอด ไม่มีใครกล้าเข้าไปทัก
แถมเขายังพาเด็กมาด้วยถึงสี่คน…
“ผู้ชายหล่อขนาดนี้ แต่กลับมีลูกตั้งสี่คนแล้ว แถมยังมีลูกสี่คนแล้วยังดูดีขนาดนี้อีก ทำไมฉันถึงไม่ได้เป็นแม่ของเด็กพวกนั้นนะ?!” หญิงสาวคนหนึ่งเปรยขึ้นด้วยความปวดใจ
“ฝันกลางวันไปเถอะแก!” เพื่อนของเธอเหลือกตามองพลางตอกกลับ
ซูอีเฉินเดินตามบรรดาเด็กน้อยมาอยู่ห่าง ๆ ทันใดนั้นก็มีสายเรียกเข้า เขาชำเลืองมองเบอร์โทรศัพท์ จึงสั่งกำชับลูกชาย “ดูแลน้องสาวให้ดี”
“ทราบแล้วครับ” ซูเหอเหวินตอบเสียงเรียบ
ซู่เป่าและคนอื่น ๆ มาถึงหน้าสไลเดอร์ยักษ์ที่มีผู้คนต่อแถวยาวเหยียด หานหานยืนอยู่หัวแถว ซู่เป่าอยู่ตรงกลาง และมีซูเหอเวิ่นคอยคุมหลัง
“ถ้าเสี่ยวอู่กับคุณเต่ามาด้วยได้ก็คงดีนะคะ!” เด็กน้อยมองดูรางเครื่องเล่นยาวเหยียดพลางเอ่ย
น่าเสียดาย สวนสนุกห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้า ไม่อย่างนั้นเสี่ยวอู่กับคุณเต่าต้องตื่นเต้นมากแน่ ๆ
ขณะที่คิวกำลังจะถึงพวกเธอ จู่ ๆ ก็มีเด็กคนหนึ่งวิ่งพรวดเข้ามาแทรกแถวหน้าซู่เป่าหน้าตาเฉย!
“ทำแบบนี้ได้ยังไง? ห้ามแซงคิวครับ!” ซูเหอเวิ่นขมวดคิ้วมุ่นทันที
“ฉันไม่สน! ฉันจะยืนตรงนี้แหละ!” เด็กคนนั้นเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยโสพลางแผดเสียง
ข้างกายเด็กคนนั้นมีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินตามมา เธอทำทีเป็นร้องแล้วพูดขึ้น “ไม่เห็นเป็นไรเลย อย่างไรก็มาเล่นเหมือนกัน ทุกคนเล่นด้วยกันสิถึงจะสนุก”
“แต่การแซงคิวมันไ
