ต่างรถทันที
มู่กุยฝานสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาด้วยความรวดเร็ว เขารีบเงยหน้าขึ้น กลับเห็นเพียงรถเมย์แบ็คสีดำแล่นผ่านไป พร้อมกับร่างเล็ก ๆ วูบผ่านสายตาไป
*
ณ คฤหาสน์ตระกูลมู่
ภายในห้องอาหารถูกประดับประดาด้วยสีทองอร่ามดูหรูหราจนเกินงาม คุณนายมู่นั่งรับประทานอาหารท่าทีดูสง่า โดยมีลูกชาย ลูกสาว และลูกสะใภ้นั่งล้อมรอบโต๊ะ
ในบรรดาคนเหล่านั้น มีเพียงลูกสะใภ้ต้องยืนปรนนิบัติ คอยส่งผ้าเปียกเช็ดมือ และคอยดูแลความเรียบร้อยรอบกายคุณนายมู่ประหนึ่งบ่าวรับใช้ ส่วนคนอื่น ๆ กลับนั่งดูเฉย ๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติสามัญที่ต้องปฏิบัติเช่นนี้
ขณะนั้นเอง คนรับใช้ก็เดินเข้ามารายงาน “คุณท่านครับ มีแขกจากตระกูลซูพาสาวน้อยคนหนึ่งมาขอเข้าพบครับ”
ผู้นำตระกูลมู่ค่อย ๆ เคี้ยวอาหารด้วยความเชื่องช้าก่อนจะกลืนลงคอ แล้วถามเสียงเรียบ “พวกเขามีธุระอะไร?”
“คนจากตระกูลซูบอกว่าคุณชายสี่อาจจะเป็นพ่อของคุณหนูซู่เป่าครับ พวกเขาเลยอยากมาตรวจสอบสถานการณ์ และถ้าสะดวก… อยากให้คุณชายสี่ช่วยตรวจดีเอ็นเอด้วยครับ” คนรับใช้รายงานตามที่ได้ยินมา
คนรับใช้จงใจเน้นคำว่า คนจากตระกูลซู ด้วยท่าทางลำพอง ราวกับตระกูลซูนั้นต่ำต้อยกว่าตระกูลตนนัก
“มาขอตีกินเป็นญาติอีกแล้วหรือ? บอกไปว่าไม่พบ! ไล่พวกเขากลับไปให้หมด!” คุณนายมู่ค้อนขวับ
เธอพอจะรู้จักเด็กจากตระกูลซูคนนั้นมาบ้าง ได้ยินว่าเป็นลูกของซูจิ่นอวี้ ร่างกายอ่อนแอคนนั้น ไม่รู้ว่าไปไข่ทิ้งไว้
