กับผู้ชายหน้าไหนถึงได้มีลูกออกมา เด็กนั่นเติบโตมาในสภาพแวดล้อมเช่นนั้น ยังกล้าบากหน้ามาขอรับเป็นญาติกับพวกเธออีกหรือ?
ถึงเป็นสายเลือดตระกูลมู่จริง เธอก็ไม่มีวันยอมให้เด็กพันธุ์นั้นก้าวเท้าเข้าบ้านเด็ดขาด
“ลองพบเขาสักครั้งเถิด อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนตระกูลซู…” ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งริมโต๊ะเอ่ยทักอย่างลังเล
“ตระกูลซูมันจะยิ่งใหญ่มาจากไหน? ก็แค่พวกมีเงินเหม็น ๆ ไม่กี่ร้อยล้านไม่ใช่หรือไง?” คุณปู่มู่เค่นเสียงเหยียดหยาม
มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเอเชียแล้วอย่างไร? ในต่างแดน ทุนนิยมอาจซื้อเสียงประธานาธิบดีหรือผูกขาดอำนาจได้ ทว่าในแผ่นดินมังกรแห่งนี้ ไม่ว่าทุนหนาเพียงใดก็เป็นได้แค่พ่อค้า ต่อหน้าผู้มีอำนาจบารมีตัวจริง ถึงจะเป็นมังกรก็ต้องขดกาย เป็นพยัคฆ์ก็ต้องหมอบลง!
ตระกูลซูรวยล้นฟ้าก็แค่พ่อค้า แต่ตระกูลมู่ของพวกเขานั้นต่างออกไป พวกเขาคือ ‘สายเลือดสีแดง’ ผู้มีรากฐานความดีความชอบมั่นคงสืบทอดมาถึงลูกหลานแท้ ๆ แถมยังมั่งคั่งไม่แพ้ใครอีกด้วย
คนรับใช้พยักหน้าพลางเดินออกไปปั้นหน้าจองหองใส่ซูอีเฉิน บอกด้วยน้ำเสียงอวดดีว่าเจ้าของบ้านไม่ว่างคุยด้วย พูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าทันทีโดยไม่รอให้แขกได้เอ่ยปากสักคำ
ซูอีเฉินนั่งนิ่งอยู่ในรถ ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ในใจกลับคิดว่า
ตระกูลมู่ไม่ยอมรับซู่เป่าก็ดีเหมือนกัน เพราะเขาก็ไม่อยากแบ่งปันหลานสาวให้ใครอยู่แล้ว
“คุณลุงคะ ทำไมเราต้องมาที่นี่ด้วย?” ซู่เป่าเห็นลุงใหญ่
