องคุณปู่มีธูปปลิดวิญญาณปักอยู่หนึ่งดอก…
ท่านอาจารย์เคยบอกไว้ว่า เมื่อใดมีธูปปรากฏบนศีรษะ หากธูปไหม้จนหมดดอก คนผู้นั้นก็ต้องจบชีวิตลง
ซู่เป่าไม่รอให้เขาถามซ้ำ เธอรีบเอ่ยขึ้นว่า “คุณตาคะ กระดูกของพี่สาวซ่อนอยู่ใต้สนามฟุตบอลของโรงเรียนค่ะ”
“พี่สาวชื่อกวนอี้หนาน ส่วนเพื่อนสนิทคนนั้นชื่อหลี่รั่วผิง… ใช่ไหมคะ?”
“ซู่เป่ารู้จักพี่สาวค่ะ พี่สาวเป็นคนใจดีมาก เธอเคยแบ่งปันเสื้อผ้าสวย ๆ ให้เพื่อนสนิทคนนั้น แต่เพื่อนสนิทกลับทำร้ายพี่สาวได้ลง”
คุณลุงกวนตะลึงงันไปชั่วครู่ ก่อนน้ำตาจะไหลพรากออกมา เขาพูดจาตะกุกตะกักด้วยความตื้นตัน “พาฉันไป… พาฉันไปที่นั่นที… ฉันต้องไปรับหนานหนานกลับบ้าน…”
สิบกว่าปี เขารอคอยมาตลอด คิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้พบร่างของลูกสาวอีกแล้ว ไม่นึกเลยว่าก่อนสิ้นลมยังจะมีโอกาสได้ยินข่าวสำคัญเช่นนี้!
ซูอีเฉินหันไปมองชวี่เซี่ยงเพียงแวบเดียว ผู้ช่วยหนุ่มซึ่งกำลังตกตะลึงก็พลันได้สติ รีบเดินออกไปโทรศัพท์แจ้งตำรวจทันที
“คุณลุงกวนอย่าเพิ่งใจร้อนเลยนะครับ ต่อให้คุณลุงไปตอนนี้ ตำรวจก็คงยังไม่ให้ใครเข้าไปใกล้ที่เกิดเหตุหรอกครับ…” ถังเถียนเถียนรีบเอ่ยปราม
“คุณตาวางใจได้เลยค่ะ มีซู่เป่าอยู่ทั้งคน!” ซู่เป่ารีบเสริมขึ้นมาด้วยความมั่นใจ
คุณลุงกวนก้มมองเด็กน้อยตรงหน้า ก่อนละสายตาแล้วพิงหัวเตียงด้วยท่าทางอ่อนแรง
“ทั้งชีวิตของฉันทุ่มเททำงาน ทำธุรกิจโดยไม่เคยทำสิ่งใด ขัดต่อมโนธรรมเลยแม้แต่น้อย พนัก
