บันไดจนแท้งเพื่อป้ายความผิดให้เธอ
ทว่า… อีกสี่ห้าตนนั่นมันเรื่องอะไรกัน?
“อาจารย์คะ ทำไมคุณป้าคนนี้ถึงมีน้องชายน้องสาวเยอะขนาดนี้ล่ะคะ ท้องของป้าเขาใหญ่พอจะเก็บเด็กไว้ได้มากขนาดนั้นเลยเหรอ?” ซู่เป่าถามด้วยความสงสัย
หากเป็นเช่นนั้นจริง… ท้องใหญ่โตขนาดนี้ ถ้าเอาไว้ใส่แค่เด็กก็น่าเสียดายแย่
น่าจะเอาไว้ใส่น่องไก่ ขาหมู ไอศกรีม บาร์บีคิว แพนเค้กทอด หรือถังหูลู่…
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ซู่เป่าก็รีบส่ายหัวไปมาทันที
ไม่สิ ๆ เธอไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ! ถึงอย่างไรการมีเด็กอยู่ก็เป็นเรื่องสำคัญ แต่เธอหมายความว่า… หลังจากเอาเด็กออกไปแล้ว ที่เหลือยังสามารถเอาไว้เก็บอาหารเลิศรสได้ตั้งมากมาย…
น่าอิจฉาจังเลยค่ะ
“ไม่ใช่หรอก ในท้องของนางมีทารกเพียงคนเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลือเหล่านั้นน่าจะเป็นดวงวิญญาณจากการแท้งลูกเมื่อนานมาแล้ว” จี้ฉางส่ายหัวพลางเอ่ย
ทารกเหล่านั้นต่างพกพาความหวังว่าจะได้เกิด กลับถูกกำจัดทิ้งไร้ซึ่งความปรานี ดวงวิญญาณไม่ยอมรับชะตากรรมจึงยังคงวนเวียนไม่ยอมไปไหน พวกเขามักไม่เร่ร่อนไปไกล แต่จะเกาะติดอยู่ตามร่างกาย หรือเรียวขาของผู้เป็นแม่ไปจนกว่านางจะสิ้นใจ หรือจนกว่าวิญญาณของพวกเขาสลายไปเอง
“มู่ชิ่นซิน ในเมื่อตายไปแล้ว เหตุใดจึงไม่ไปเกิดใหม่?” จี้ฉางหันไปถามวิญญาณหญิงด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
แถมยังกลายเป็นวิญญาณร้ายที่มีไอมรณาแก่กล้าเช่นนี้…
นี่มันต้องพกพาความแค้นมามากมายมหาศาลขนาดไหนกัน!
“
