นเองย่อมเป็นข้อพิสูจน์โดยชัดแจ้ง…
แน่นอนว่าต้องรีบสร้างสัมพันธ์กับท่านอาจารย์และตระกูลหลานไว้ก่อน!
ในพริบตาเดียว ทั้งครอบครัวของเสวี่ยเอ๋อร์และอาจารย์หยุนต่างก็ถูกยกย่องให้สูงส่งประหนึ่งเทพเซียนท่ามกลางฝูงชนต่างพากันห้อมล้อม!
*
ในตอนนั้นเอง พนักงานได้นำธูปเทียน กระดาษเงินกระดาษทอง พร้อมกับผ้าไหมสีแดงผืนใหญ่เข้ามาจัดเตรียมไว้
“ท่านอาจารย์หยุนคะ สิ่งเหล่านี้คืออะไรคะ?”เสวี่ยเอ๋อร์แสร้งทำไร้เดียงสา พลางเอ่ยถามเสียงหวาน
“นี่คือธูปเทียนและกระดาษสำหรับเซ่นไหว้” อาจารย์หยุนตอบเรียบ ๆ
“ว้าว ท่านอาจารย์เก่งจังเลย แล้วของพวกนี้ใช้ทำอะไรเหรอคะ?” เสวี่ยเอ๋อร์กะพริบตาปริบ ๆ
การสวมบทบาทเป็นเด็กช่างซักช่างถาม ย่อมเป็นวิธีง่ายสุดในการสร้างความสนิทสนม โดยปกติแล้วผู้ใหญ่มักไม่ค่อยแสดงท่าทีเย็นชากับเด็กนัก เสวี่ยเอ๋อร์จึงพยายามใช้ข้อได้เปรียบนี้เพื่อหาโอกาสเข้าใกล้ชิดอาจารย์หยุน
“สิ่งเหล่านี้ใช้สำหรับประกอบพิธีเปิดตัว” อาจารย์หยุนชี้มือไปยังเวทีด้านนอก
ขณะเดียวกัน เขากลับสังเกตเห็นว่าลูกแก้วพิธีการที่เขาสั่งให้เลื่อนออกไปคืบกว่า กลับถูกย้ายมาวางไว้ตำแหน่งเดิมเสียแล้ว อาจารย์หยุนขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจทันที
“นี่มันเรื่องอะไรกัน? ไม่ใช่ว่าฉันสั่งให้เลื่อนลูกแก้วพิธีไปทางทิศตะวันออกหรอกหรือ!” ฉางเฟิงรีบแผดเสียงขึ้นมาทันควัน
“คือว่า…ทางผู้บริหารระดับสูงสั่งให้เลื่อนกลับมาครับ” พนักงานผู้รับผิดชอบสถาน