ที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มแหย
“ฉันไม่สนว่าใครจะเป็นผู้บริหาร! ในเมื่อเชิญอาจารย์มาแล้ว ก็ควรเคารพการจัดวางฮวงจุ้ยของท่านสิ! ทั้งหมดนี้ก็เพื่อผลประโยชน์ของบริษัทพวกคุณเองทั้งนั้น คนที่สั่งให้เลื่อนกลับมาน่ะ เขาเข้าใจเรื่องฮวงจุ้ยบ้างหรือเปล่า!” ฉางเฟิงเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด
สิ้นคำพูดของฉางเฟิง เสียงทุ้มต่ำอันเย็นเยียบของซูอีเฉินก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“ฉันเป็นคนสั่งให้เลื่อนเอง มีปัญหาอะไรหรือ?”
เมื่อเห็นว่าเป็นซูอีเฉิน คำพูดที่เตรียมพ่นออกมาของฉางเฟิงก็หยุดกึกอยู่ในลำคอทันที!
ทางด้านซู่เป่ากำลังถูกอุ้มอยู่ เมื่อมองไปยังสภาพหลังเวทีเธอก็ถึงกับอึ้งจนตาค้าง
ในสายตาของเด็กน้อย เธอเห็นวิญญาณหญิงสาวหน้าซีดขาวกำลังกระโดดโลดเต้นไปมาอยู่เหนือศีรษะของอาจารย์หยุน และเสวี่ยเอ๋อร์อย่างไม่หยุดหย่อน! ท่าทางลี้ลับนั้นดูละหม้ายคล้ายกับสุนัขที่กำลังหมุนตัวหาทางเพื่อขับถ่ายไม่มีผิด…
เมื่อนึกถึงภาพสุนัขขับถ่าย ซู่เป่าก็พลันนึกถึงคำสาบานของฉางเฟิงเมื่อวานนี้ขึ้นมาได้ เรื่องกินอุจจาระสิบชั่งนั่นไง!
“พี่ชายคะ เมื่อวานพี่บอกว่าจะยืนกลับหัวกินอุจจาระสิบชั่ง หลังจากกลับไปพี่ได้กินมันหรือยังคะ?” เธอจึงโพล่งถามออกไปทันทีด้วยความสงสัย
ฉางเฟิงซึ่งกำลังวางท่าถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองจนหน้าแดงก่ำ
“พี่ชายคะ ถ้ากินตอนยืนกลับหัวด้วยมือ มันจะไม่เลอะหน้าเหรอคะ? แล้วกลืนลงไปได้ยังไง? มันจะทำให้ท้องของพี่บวมขึ้นมาไหมคะ!” ซู่เป่า
