้สึกแสบร้อนบนใบหน้า ราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่อย่างจังถึงสองครั้ง!
“ดี… ดีมาก ไอ้อกตัญญู… ฉันอุตส่าห์เหนื่อยยากเลี้ยงดูแกมา…”
ก่อนที่คุณหญิงเฒ่าซือจะได้คร่ำครวญต่อ ซือเยี่ยก็ส่งสายตาเป็นสัญญาณให้คนรับใช้
พ่อบ้านรีบเรียกคนทันที ทุกอย่างรวดเร็วเป็นระบบ คุณย่าซือถูกพาไปโดยไม่เปิดโอกาสให้ขัดขืน
พวกเขาพยุงร่างหญิงชราขึ้นรถไปในพริบตา
เสียงประตูรถปิดดัง ปัง!
คนรับใช้คนหนึ่งรีบส่งกระเป๋าสะพายใบใหญ่ยี่ห้อ LV ที่คุณหญิงเฒ่าชอบใช้เป็นประจำตามเข้าไปในรถด้วย
“แก… แกจะฆ่าฉันให้ตายหรือไง โอ๊ย หัวใจฉัน… ฉันจะตายแล้ว” คุณหญิงเฒ่าซือทั้งขว้างปาสิ่งของและร้องไห้โวยวาย
ซือเยี่ยทอดมองภาพนั้นด้วยสายตาเย็นชาไร้ความรู้สึก หัวหน้าพ่อบ้านเห็นดังนั้นจึงรีบสั่งให้คนขับรถเคลื่อนตัวออกไปทันที
เมื่อเห็นว่าแผนคร่ำครวญใช้ไม่ได้ผล หญิงชราก็ยิ่งโกรธเกรี้ยว เธอคว้ากระเป๋าใบใหญ่ทุบประตูรถดังโครมคราม ทว่าสุดท้ายหน้าต่างรถก็ถูกล็อกลงแน่นหนา
ความดันโลหิตของเธอพุ่งสูงขึ้นจนสมองอื้ออึ้งไปหมด ส่วนหนึ่งเพราะความโกรธ แต่อีกส่วนคือความตกใจและเสียใจ
เธอเป็นแม่แท้ ๆ ของซือเยี่ยนะ เขาทำกับเธอแบบนี้ได้อย่างไรกัน…!
“โธ่ คุณซือ ค่อย ๆ คุยกันดีไหมคะ… ถึงคุณท่านจะไม่ดียังไง ท่านก็เป็นแม่ของคุณนะคะ…” ทางด้านแม่ของเสวี่ยเอ๋อร์ถึงกับอ้าปากค้าง
“เรื่องภายในตระกูลซือ พวกคุณมีสิทธิ์ก้าวก่ายด้วยหรือ? ลุงจง ไล่พวกเขาออกไป” ซือเยี่ยปรายตามองด้วย
ส
