มมงคลเป็นเรื่องง่าย แค่คำนวณหาฤกษ์ยามดีแล้วทำพิธีให้กรรไกรทองก็พอ เป็นงานมงคลที่ไม่มีทางเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรแน่นอน…
“ครับ” ฉางเฟิงรับคำ
คุณนายผู้เฒ่าซือมองส่งทั้งคู่จนลับสายตา ถึงได้ขึ้นรถของตัวเอง ก่อนจากไปก็ไม่ลืมหันมาถลึงตาใส่ประตูบ้านตระกูลซูคราหนึ่ง
ยัยเด็กนั่น ดีแต่ต้มตุ๋นหลอกลวง แถมยังทำให้เธอต้องผิดใจกับอาจารย์หยุนอีก!
ซือเยี่ยยังจะบอกอีกว่าจะหาโอกาสมาขอบคุณถึงบ้าน? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอไม่มีวันยอมให้หลานชายไปข้องแวะกับเด็กแบบนี้เด็ดขาด
เหอะ!
**
คฤหาสน์ตระกูลซู
คุณนายซูผู้เฒ่า คุณซูผู้เฒ่า และซูอีเฉิน ต่างมีสีหน้าสับสน ขณะมองซู่เป่ากำลังแทะน่องไก่อย่างเอร็ดอร่อย
จนถึงตอนนี้ พวกเขายังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นอยู่เป็นความจริง หรือแค่ตาฝาดไปเอง
“ฉันไม่เคยมีโอกาสพูดมาก่อน แต่ซู่เป่าดูเหมือนจะมีปัญหานิดหน่อย…” คุณนายซูเอ่ยเสียงเบา
“อะไรเรียกว่ามีปัญหา? ซู่เป่าของเราไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น” คุณท่านซูขมวดคิ้วเคร่งขรึม
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือเธอบอกว่ามีอาจารย์อยู่ข้าง ๆ …” คุณนายซูรีบเปลี่ยนคำพูด
ทั้งสามคนหันไปมองซู่เป่า… หรือจะพูดให้ถูก คือมองไปยังอากาศว่างเปล่าข้างกายเธอ
ไม่รู้เพราะอะไร แต่ความรู้สึกขนลุกก็แล่นขึ้นมาบนหนังศีรษะ
“ฉันเคยคิดว่าซู่เป่าคงถูกทารุณในวัยเด็ก จนจิตใจบอบช้ำและสร้างตัวตนอีกด้านขึ้นมา” คุณนายซูพูดต่อ
ซูอีเฉินเม้มริมฝีปากนิ่ง จ้องมองเด็กน้อยตัว
