บทที่ 49 เดิมพันด้วย “สิบชั่ง” กับคาถาไก่ดำ
หลังจากซู่เป่าได้ยินเรื่อง ‘ธูปปลิดวิญญาณ’ แม้เธอจะยังไม่เข้าใจลึกซึ้งว่ามันคือสัญญาณแห่งความตายที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ แต่คำพูดที่ว่า “เมื่อธูปมอดดับ คนก็จะตาย” กลับดังก้องอยู่ในหัว
เด็กน้อยร้อนรนจนนั่งไม่ติดพื้น เธอพร่ำเร่งให้เหล่าผู้ใหญ่ขยับตัวให้เร็วขึ้น โดยหวังเพียงยื้อชีวิตซืออี้หรานกลับมาให้ได้ก่อนที่ควันธูปเหนือศีรษะจะเลือนหายไป
กะละมังเหล็กและกระดาษเงินนั้นหาได้ไม่ยาก เนื่องจากตระกูลซูมักมีพิธีเซ่นไหว้ตามเทศกาลจึงมีของเหล่านี้สำรองไว้ในคฤหาสน์อยู่แล้ว ทว่าเสื้อผ้าของซือเยี่ยหรานกลับเป็นปัญหา จนกระทั่งเวินหรูอวิ๋นนึกขึ้นได้ว่ามีเสื้อเชิ้ตสำรองของลูกชายอยู่ในรถ เธอจึงรีบวิ่งไปหยิบมาทันที
เมื่อทุกอย่างพร้อม ซู่เป่ารีบจุดไฟเผากระดาษเงินในกะละมัง แล้วปักธูปนำทางไว้ที่หน้าประตู ในขณะที่กำลังจะเริ่มพิธี เสียงตะคอกอย่างรุนแรงก็ดังแทรกมาจากทางเข้า
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
คุณหญิงเฒ่าตระกูลซือปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับโทสะที่เดือดพล่าน เมื่อเห็นหลานชายสุดรักนอนอยู่บนพื้นดิน โดยมีเด็กหญิงตัวน้อยกำลังถือกระดาษเงินเผาไฟอยู่ข้าง ๆ เธอถึงกับสติขาดผึง
“บ้าไปแล้ว! นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน!”
หญิงชราแผดเสียงลั่นพลางเงื้อไม้เท้าในมือขึ้น แล้วฟาดใส่ปึกกระดาษเงินในมือน้อย ๆ ของซู่เป่าอย่างแรง!
เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วเสียจนไม่มีใครตั้งตัวทัน แรงเหวี่ยงจากไม้เท้าปะทะเ
