บทที่ 46 แผนการของปลาซิวปลาสร้อย
“พวกเราต้องรีบติดต่อคนของตระกูลซือเดี๋ยวนี้เลยค่ะ บอกพวกเขาว่าพวกเราเป็นคนพบตัวคุณชายน้อยแล้ว!” แม่ของเสวี่ยเอ๋อร์รีบเสนอขึ้นทันที
“คุณโง่หรือเปล่า! คิดจะไปแย่งความชอบตัดหน้าตระกูลซูหรืออย่างไร?” พ่อของเสวี่ยเอ๋อร์สวนกลับทันควัน
ในเมื่อคนตระกูลซูเป็นผู้พบเห็น และช่วยชีวิตเด็กคนนั้นไว้ หากพวกเขาสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปอ้างผลงาน ย่อมเท่ากับมองว่าทั้งตระกูลซู และตระกูลซือเป็นคนโง่ที่หลอกได้ง่าย ๆ
“แล้วจะให้ทำอย่างไรดีล่ะคะ?” แม่ของเสวี่ยเอ๋อร์ถามอย่างร้อนรน
ตระกูลซือและตระกูลซูต่างเป็นสองในสามขั้วอำนาจใหญ่แห่งเมืองหลวง ทั้งสองตระกูลมีรากฐานมั่นคงแข็งแกร่ง เมื่อเทียบกับตระกูลหลานของพวกเขาแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับปลาซิวปลาสร้อยท่ามกลางฝูงฉลามยักษ์…
ยามนี้โอกาสในการประจบสอพลอมาวางอยู่ตรงเบื้องหน้า หากปล่อยให้หลุดมือไปเฉย ๆ คงน่าเสียดายแย่
“คิดออกแล้ว!” พ่อของเสวี่ยเอ๋อร์ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะโพล่งออกมา
ช่วงที่ตระกูลซือกำลังระดมกำลังตามหาตัวคุณชายน้อย มีหมายเลขโทรศัพท์สายตรงแจ้งเบาะแสถูกเผยแพร่ออกมาวงกว้าง
“ฮัลโหล… เรียนสายคุณซือใช่ไหมครับ?” พ่อของเสวี่ยเอ๋อร์รีบกดโทรออกด้วยท่าทางกระวนกระวาย
“ผมหลานเจี้ยนอวี่ครับ… ครับ ๆ เป็นอย่างนี้ครับ พอดีคุณหนูน้อยตระกูลซูออกไปวิ่งเล่น แล้วบังเอิญพบตัวคุณชายน้อยเข้า ท่านประธานซูเลยกำชับให้ผมรีบโทรมาแจ้งข่าวแก่พวกคุณโดยด่วนครั